Kourosh Eslami Channel 💸

9999

BOOM 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

کمربند هارو ببندید

🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋🎋 با من همراه شو وو میریم بالا🔥

سرمایه گذاری رو من... مثل سرمایه‌گذاری روی جنگل درخت بامبو هست... یه دفعه سر از خاک بیرون میارمممممم جوری میامممممم بالا که سر به آسمون میکشم.... اینو بچه هایی که از اول تو کانال من بودن میدونن

ازین آهنگاااا داری؟ برام بفرست @kour05h

صبح رو با دوپس دوپس آغاز کن 🔥✈️

عزیز... رفیق... هم وطن... میخوای یوتیوب رو شروع کنیو ۶٠٠٠٠٠٠ تا سوال تو مغزته؟ من با این ویدئو همچی رو برات روشن کردم! یوتیوب رو باز کن سرچ کن Kourosh Eslami و این ویدئو پیدا کن و ببین چرا لینک نذاشتم اینجا ١. فقط اونایی که تلاش برای رسیدن میکنن ببینن ٢. نباید با لینک وارد ویدئو شد، یوتیوب چون اولویت پیشرفت رو به سرچ شدن میده نه کلیک شدن

از ۱۷ سالگی تا همین امروز… من توی یک مسیر خطی زندگی نکردم. زندگی من بیشتر شبیه امتحان‌های پشت سر هم بوده. بیش از ۱۰ کار مختلف رو تجربه کردم. هر بار با امید شروع کردم، با فشار ادامه دادم، و با خستگی جلو رفتم. از برق ساختمان تا تعمیر وسایل برقی. از تعمیر موبایل تا ادیت و فیلمبرداری. از بازیگری و نویسندگی تا کارگردانی. از ساخت سایت تا کار در سوشال مدیا. حتی کارهای ساده‌تر مثل فروشگاه و کارهای روزمره. هر بار فکر کردم شاید این یکی همون راه باشه. اما واقعیت این بود که شرایط اطرافم اجازه نداد مسیرم شکل بگیره. فشار زندگی در اینجا فقط پول نیست. فشار یعنی فرصت‌هایی که از اول نصف میشن. یعنی همیشه باید چند برابر بدوی تا به حداقل برسی. الان، بعد از این همه تجربه، دارم مسیرم رو در یوتیوب و لایوها مستند می‌کنم. نه برای دیده شدن. نه برای چشم‌داشت. فقط برای اینکه بگم این مسیر چطور بوده. برای اینکه تجربه‌هام گم نشن. برای اینکه شاید یکی دیگه کمتر اشتباه کنه. دیگه دنبال فرار یا توقف نیستم. فقط یک راه پیدا کردم. یک روزنه. و می‌خوام همون رو با بقیه شریک بشم. گاهی فکر می‌کنم برای رسیدن به یک گوشی ساده، به اندازه ساختن یک برج انرژی گذاشتم.

در این ۳۵ سال زندگی… من از همون قشری بودم که همیشه تهِ جدول حساب میشه. مثل خیلی‌های دیگه. از همون روزی که چشم باز کردم، زندگی برای من انتخاب نبود. باید می‌دویدم. اونم نه هم‌سطح بقیه، چند برابر سریع‌تر. چون چیزهایی که برای بعضی‌ها با حمایت خانواده و شانس آماده است، برای من فقط یک مسیر طولانی و خسته‌کننده بوده. و هنوز هم… به خیلی از حداقل‌هایی که در کشورهای دیگه با چند سال کار قسطی به دست میاد نرسیدم. خانه، ماشین، سفر… برای ما بیشتر شبیه رویاست تا واقعیت. الان هم دارم وسط اینترنت محدود و شرایط سخت، برای چیزهایی تلاش می‌کنم که اصلاً نباید آرزو محسوب بشن. دیروز صبح رفتم بیرون برای ضبط. آفتاب سنگین بود. تو خونه هم امکانات درست ندارم، نه نور، نه دکور. ۴۸ ساعت بود نخوابیده بودم. وقتی برگشتم خونه، نفهمیدم چی شد. فقط چشم باز کردم و دیدم از خستگی بیهوش شدم. نه غذا خورده بودم، نه استراحت کرده بودم. ما اینجا حتی از ترس اینکه اینترنت دوباره قطع بشه، بیشتر از توانمون داریم زندگی رو فشار می‌دیم. و این میشه داستان زندگی در خاورمیانه…

یکم Long ویدئو بسازم یوتیوب جوون بگیره استریم مجدد Start میزنیم ❤️

یاد استریم آپارات بخیر... ❤️ دلم براتون تنگ شده رفقا هرجا هستید مراقبت کنید

888888888888888888888888888888888888888888888888888888