-LuniK-

تهِ دلم هنوز امید زنده‌ست؛ باور دارم هر چیزی در زمان خودش میرسه و اتفاق‌های خوب، سهم صبوری‌ان.

عصبی میشم و غصه‌ام میشه که یک کشور دیگه از تاریخِ و شخصیت های سرزمین من فیلم می‌سازه در حالی که تمام محتوای تلویزیون ما سرگذشت اعرابه که هیچ ربطی به ما ندارن !!

:)

این زندگی برای همه‌ی کارهایی که دوست دارم یاد بگیرم خیلی کوتاهه و متاسفانه «ایرانیما» هم اصلا بی‌دلیل نیست.

اگه بعدا برام نخونه دنیا رو گشتم تورو پیدا کردم تو کجا بودی تاحالا دورت بگردم چی؟😭اه

One day.

نوشته بود ؛ غیر از خدا زن تنها کسیه که میتونه یک روح رو از آسمان به زمین بیاره :)

اینستاگرامم هرگز بی دلیل کسی رو برام ساجست نمیکنه، ساجست اینستایِ من یعنی داستان یعنی دیتا ، به قول دوست عزیزم یعنی دیزااااان😂✨

من خیلی مراقبم که توی چه شرایطی کارای مورد علاقم رو انجام بدم ؛ هردفعه که این قضیه رو رعایت نکردم باعث شده از موزیک، عطر، کتاب، سریال و .. مورد علاقم متنفر بشم یا یاد اون احوالات ناخوشایند بیفتم.

خسته‌ام. مریضی کاری با من کرد که تمام غم‌های درونم روشن شده، دارم جون میدم که از این مسیر رد بشم، تمامِ جونم درد میکنه، روحم مچاله شده، کاش یا زودتر تموم بشه یا من زودتر تموم بشم چون دیگه نمیتونم تحمل کنم دیگه خسته‌ام و بعد سه هفته دیگه بُردیم‌‌‌.

میگن یکی از بچه ها قبل از اعدام، پای چوبه ی دار سکته کرده.. بر این درد اگر روزی هزار بار بمیرم هم رواست

با خونمان در تاریخ بنویسید، دختری برای نجات جان هم‌وطن اعدامی خود؛ به قتل رسید.

دارم به اون لحظه فکر میکنم که توی ماشین بودین.. چه استرسی رو می‌کشیدین، قطعا امید هم داشتین، چی میگفتین بهم‌دیگه، برای آخرین بار داشتین شهرتون رو می‌دیدین؟ چه گناهی کردین که شد برایِ آخرین بار.. تاوان ایرانی بودن چقدر دیگه تموم میشه؟ چندهزار نفر دیگه کشته بشن، اعدام بشن، سلاخی بشن اینا تموم میشن؟ چجوری میتونید اینقدر خون روی خون بیارید؟ ولی من ایمان دارم که خون نمی‌گذره خون جوون از شماها نمیگذره حرومزاده ها، ولی آخه حتی ارزش یک تارموی بچه هامونو هم ندارین چه جوونایی، چه جون‌هایِ عزیزی.. از هیچ فرصتی برای کشتن مردم دریغ نمیکنن

بله عزیزم معلومه که من بخاطر تفکراتم که الان مرز بین من و تو رو مشخص میکنه حاضرم تو رو کنار بزارم ؛ فکر نمیکنم جایی برایِ تویی که قتل ۴۰ هزار جانِ عزیز رو انکار میکنی در زندگیم داشته باشم واقعا فکر میکنی حذف کردنت سخته؟

احساس میکنم مقدار زیادی مهر و محبت در وجودم بی صاحب باقی مونده و نیاز داره که خرج یک نفر بشه ولی خب ترسی هم این وسط وجود داره که از محبت دادن به آدم‌ها میترسه و چقدر بده که آدم هایی توی زندگیمون وجود داشتن که این ترس رو در ما به وجود آوردن و یا ذوقمون رو کور کردن.

خب میرم گریه کنم :))))