𝑹𝑨𝑫𝑰𝑲𝑨𝑳

بی حس بودن و از کسی یاد گرفتم که بیشترین حس رو به همون داشتم.

‏برمیگرده، دقیقا تایمی که بود و نبودش برات هیچ اهمیتی نداره.

دلیل برای گریه کردن‌ زیاد دارم ولی‌ گریه نمیکنم

ادما از دور قشنگن ، هي نزديک ميشي بيشتر حالت به هم ميخوره از خودشون ، رفتارشون ، حرفاشون.

دیگه نه تو قراره بفهمی ، نه من حرفی میزنم

‏بعضیا یجوری غریبه شدن که ادم نمیتونه باور کنه یه زمانی روزهامون با همینا میگذشت.

‏هیچکس نبود خودم بودم ، هیچکس نباشه خودم هستم .

درد زیاد است ، ولی به کی بگویی پشیمان نشوی؟

امشب یه فکت جدید راجب خودم فهمیدم : من وقتی ناراحتم گریه نمیکنم ، میخندم بلکه وقتی تحت فشار روانیم گریه میکنم . .

اون سکوت ناگهانی و خیره شدن طولانی بعد از شنیدن حرفایی که نباید میشنیدی، یکی از حسای بد زندگیه.