کولیآنا🃏'

آرزو هایت در باتلاق بلاتکلیفی گم شد آسمانت گم شد زمینت گم شد و من تنها در کوله پشتیِ عمرِ خود سوغاتِ حسرت و زخم برایت آوردم. شرمسارم اما کودک درون‌ من مدت‌ها است بر اثر کهولت سن مُرده. ای طفل آرمانی از گذشته خبری نبود، از اکنون نیست و از آینده نیز. -کیا

این چه کوفتی بود پیدا کردم

1395/1/24

دفترچه خاطرات

اضمحلال... مثل آیینه‌ای ترک‌خورده که هر تکه، تصویری متفاوت از خودم را نشان می‌دهد.

فلک در خاک می‌غلتید از شرم سرافرازی اگر می‌دید معراجِ زِ پا افتادن ما را

let the sky fall

انقد به دیوار مشت زدم لقِ دستم

تنها و بی‌وزن