مخرب

چمدان بسته ام از هرچه منم دل بکنم پیرو عقل شوم قید دلم را بزنم چمدان بسته ام از خواستنت کوچ کنم تا نبودت بروم، گور خودم را بکنم فصل پروانه شدن از سر من رد شده است بی هدف پیله چرا بیشتر از این بتنم؟ با تو ام میوه ی روئیده درین خارستان! زخم ها دارم ازین عشق به اجزای تنم دیگر از مرگ هراسی به دلم نیست، که هست تاری از موی تو در جیب چپ پیرهنم می‌روم گریه کنم تا کمی آرام شود این جهنم که تو افروخته ای در بدنم چمدان بسته ام... اما چه کنم دشوارست فکر دل کندن از آغوش تو یعنی وطنم می‌روم تا نکند گریه ی من فاش کند که مسافر نشده، فکر پشیمان شدنم شرح دلتنگی من بی تو فقط یک جمله ست: تا جنون فاصله ای نیست ازینجا که منم For dear: @destructive_kj

درود. این پیام + یک پیام موردعلاقه‌‌تون از اینجا رو فوروارد کنید، تا من بر اساس وایبی که ازتون می‌گیرم یک شعر پارسی تقدیم‌تون کنم. پاسخ ها در اینجا قرار می‌گیرند: @justforyouu1990

از جنگ های بسیاری بازنده در آمده ام، اما در آخرین نبردم محتملا میمیرم.

به هرحال دیکتاتوریه باید گوش بدی

فکر میکنم چندان علاقه ای به موسیقی های کهن و این سبک ندارید

زن های عریان، در حصار تعصب و ابرو

بهترین اثر:

میشه باهاش موش کشید(اشاره به اینکه جغد موش میخوره)

جغد و کف‌گیر

فردی که بهترین چالش و ایده هارو می‌ذاره نادیده می گیرید؟

این‌پیام‌ رو فوروارد کنین دو تا آیتمِ رندوم(مثل ترکیب آلبالو با چشم) رو بهم بگید، من اونارو تو مغز خودم ترکیب میکنم و یک ارت مسخره ازش میکشم🥸✏️.

با تغییر

من توی کلاس: