آبی؛

من واقعا تنها هستم و باید پشت به دیوار با دنیا مبارزه کنم.هروقت راجع به آن فکر میکنم نفسم بند می آید. بعدش این فکر را از سرم بیرون میکنم و به تظاهر کردن ادامه میدهم

بابالنگ دراز

«امروز»

بنظرم بی حس شدن آخرین مرحله و غمگین ترین مرحله است شما نه از کسی خوشت میاد نه ازش متنفری هیچ حسی عملا نداری.

I kept quiet so I could keep you

یادت می‌ره هرچی خاطره ما داشتیم ماه بعد.

جوری که تو غمیگنم میکنی رو هیچکس بلد نیست؛ صد امتیاز برای تو.

آدمیزاد موجودی‌ست که به همه چیز، عادت می‌کند از جای خالیِ دندانی در دهانش گرفته تا جای خالیِ کسی در جهانش. آدمیزاد موجود عادت کُننده‌ایست اما فراموش کننده هرگز! نه جایِ خالی در دهانش را فراموش می‌کند، نه جایِ خالیِ در جهانش و نه حفره‌ی خالی در قلبش را... فقط عادت می‌کند با نبودنشان کنار بیاید...

فرشته‌رضایی

«تخیل»

بچه ها جونم کلا بهتون بگم من از اینکه بهم ناشناس بدید باهام صحبت کنید خیلی خوشحال میشم اصلا حس نکنید مزاحمید یا هرچی شماها همتون دوستای منین 🫂

دل بریدم تا نبینم دوست با من دشمن است دل بریدن گاه تنها راه عاشق ماندن است.

ولی من دارم زیر بار غم خم میشوم.

بابالنگ دراز

«امروز»

کاش میشد برگردی باز تورو بدجوری قلبم نیاز داره

گفت:مرا یادت هست؟ دویدم و در راه فکر کردم که من چه یادی دارم،چرا یادم به وسعت همه تاریخ است؟ و چرا آدمها در یاد من زندگی میکنند و من در یاد هیچکس نیستم.

سالِ بلوا

«امروز»

شاید منم یک روز بی خبر از همه رفتم.