the 1380s

نمی‌دونم دقت کردین یا نه؛ بعضی روزا که آبی‌ترینی و فکرنمی‌کنی دیگه چیزی بتونه حالتو خوب کنه، یهو نارنجی‌ترین آدم زندگیتون پیداش می‌شه و همه‌چی قابل‌تحمل‌تر می‌گذره.

ببینید چی پیدا کردم. الانه که گریه‌ام بگیره :«

-تن تو، نازک و نرمه مثلِ برگ تن من، جون می‌ده پَر پَر بزنه، زیر تگرگ

خلاصه اینکه تعجبی نداره اگر هنوز این نگاه‌ها عادی به نظر می‌رسن؛ وقتی رسانه‌ای با این وسعت، بارها و بارها همین الگوها رو تکرار می‌کنه. از سکوت و اطاعت زن گرفته تا حق تصمیم‌گیری مطلق مرد. این‌ها فقط دو صحنه‌ی اتفاقی بودن که من شنیدم؛ تصور کن کسی که هر روز این محتواها رو می‌بینه چه تصویری از رابطه و جایگاه زن دریافت می‌کنه.

گاها مادرم تلویزیون تماشا می‌کنه. منم معمولا سرم تو کار خودمه. تو این مدت، چند سریال و برنامه رندوم رو مادرم دیده که منم اتفاقی می‌شنیدم و حواسم می‌رفت سمتش. خیلی خلاصه، اینجا فقط می‌خوام چند مورد از محتوا های صداسیما رو اشاره کنم بهشون. اولی، راجع‌به سریالی بود که شخصیت زن این دیالوگ رو می‌گفت که "هیچکس حق نداره بجز شوهر آدم، چیزی بگه و تصمیمی بگیره برای زندگی دختر؛ چه خودش، چه خونواده‌اش" دومی هم، مکالمه ای بود بین زن و شوهری که زن نزول کرده بوده و اونو نجاتش داده؛ حالا اون مرد سرش داد می‌زنه، تهمت می‌زنه و حرف های رکیکی می‌گه؛ خانوم هم فقط سکوت می‌کنه. درنهایت تصمیم می‌گیره که خونه رو ترک کنه و مرد تا می‌فهمه، اجازه صادر نمی‌کنه و نتیجه؟ بله، باز هم اینجا خانوم به حرف مرد گوش می‌کنه و اجازه مخالفت نداره.

واقعا ایران جای عجیبه. بعضیا دارن فوتبال تماشا می‌کنن. بعضیا هم توی جنوب درگیر جنگ و حملاتن.

گویی من نه برای زیستن، بلکه برای درس خواندن، امتحان دادن و با مشقت نمره گرفتن آفریده‌ شده‌‌ام.

این چه شوخی کثیفیه 🙂

یعنی چی که یکی به اسم خمینی جوین شد چنل😭؟

هربار که ژوژمان اعصابمو خورد می‌کنه، یادم میاد بهتر از شونصدتا جزوه حفظ کردنه و ادامه می‌دم.

وطن شعر بود اصفهان شعر بود ایران شعر بود دوستانم شعر بودند. نمی‌دانم ناگهان چرا قلبم شعر شد؛ شاید چون آنان که دوست داشتم، شعر بودند. «♥️»

یه سری جزئیات هست که دیدنشون حال آدمو خوب می‌کنه❤️‍🩹

خوبیش اینه تنها نیستی دیگه. هشتاد میلیون آدم همه باهم در عذابن🙏🏼

من امروز اول رنگ گواشم رو درست کردم، بعد برق رفت. تو کجا شانستو سرمایه‌گذاری کردی🪭💅🏼؟ @zendemundanbot

...قدِ هزار تا پنجره

🤍🏙

-تو چه قشنگی!