𝑫𝒂𝒓𝒌 𝒑𝒂𝒓𝒂𝒅𝒊𝒔𝒆`

واقعیت پنهان جامعه

امشب هم برای اون چهل هزار جون عزیز و معصومتون اشک ریختم.

احمق بود، خورشید را فروخت تا تکه‌ای شمع بخرد.

فکر نکن دوریت به من ضربه نزد زد محکمم زد.

چنل نارین باعث میشه بیشتر حسرت بخورم:)

خر شرک حداقل بامزه بود، خرای دور من فقط نفهمن.

گفتم بزار یک بارم اول اون مسیج بده، بعدش دیگه حرف نزدیم.

از اینکه دیر سین می‌کنید واقعا ممنونم چون باعث میشه از یسری حرفایی که بهتون زدم پشیمون شم و نصفشو پاک کنم و روحتونم خبردار نشه.

راستش رو بخوای نه میتونم ازت ناامید شم، نه هربار امیدوار.. اما سوتفاهم نشه، تو آدم بدی نبودی، زندگی ازت آدم بدی ساخت. و من هنوز جایی گیر کردم که برای اولین بار دیدمت، محو خندهات شدم و روز هایی که حس زندگی بهم برگشت و تو باعث شکوفه زدن غنچه های امید توی دلم بودی؛ چرا هربار که خواستم ازت بگذرم نشد؟ هربار بهونه تراشیدم و جوری وانمود کردم انگار بدترین ضربه عمرم رو بهم زدی، خودم رو قانع کردم که ازت متنفرم اما بعد از گذشت مدت ها.. هنوز هم با تصور اینکه میتونستم روزهایی رو کنارت بگذرونم و نشد، گوشه لب هام پایین میره و شونه هام سنگینی میکنه. مدام توی ذهنم میچرخی و نمیتونم گوشه ای گیر بندازمت، بلکه بدترین حرف هارو ازت بشنوم و بتونم ازت دل بکنم، بتونم مثل بقیه آدما بذارمت گوشه خاطراتم و کمتر بهت فکر کنم اما چرا هربار که به یه نقطه ای از دیوار خیره میشم تمام افکارم برمیگرده به روز هایی که با تو گذشت؟ اونقدری کافی بودی که نبودن کسی برام مهم نبود و تموم اون نبودن ها با بودنت جبران میشد، بعد از ندیدنت هم، توی تموم این مدت حس گمشده ای رو داشتم که هرگز نتونستم پیداش کنم و تا ابد توی خاطراتم موند.. نه گله ای دارم، نه نفرتی؛ اما دروغ چرا.. روز هام رو با دلتنگی گذشت و کاری از دستم بر نیومد. و چیشد که "ما" به اینجا رسید..؟

‏دوستای صمیمی و کارای قدیمی نیستن ولی تابستون همچنان کوتاهه.

اگر می‌خواید چهره کثیف نر های جامعه رو ببینید فقط کافیه نیم ساعت برید بات های ناشناس با دو تا نر گپ بزنید.