Sara Gholami Nejad

نیازمند توضیحات بیشتر یا چی؟

✨️عشق سرپوشی شاعرانه بر میل جنسی است؛ ما به ندرت به معشوق بلکه به میل خویش دل می بازیم. _ زیگموند فروید @sara_Gholaminejad

❓ سوال مهم: پس تکلیف اصلاح رفتار، گرایش‌های یونیک و درمان چی میشه؟! اگر «خود واقعی» من پر از خشم، عصبانیت، یا عادات مخرب باشد، آیا این جمله مجوز می‌دهد که به درمان نروم و بگویم: «من همینم که هستم و باید من را بپذیرید»؟ 🔴 پاسخ: خیر! 🔑 منظور یونگ از «خود واقعی» (The Self) چیست؟ «خویشتن» از دیدگاه یونگ، مرکز اصالت وجودی ماست که شامل دو بعد کلیدی است: ۱. اصالت درونی (کشف و پذیرش): این بُعد شامل تمام جنبه‌های عمیقاً ریشه‌دار و «یونیک» ماست که هویت ما را می‌سازند: ▫️هویت و گرایش جنسی: پذیرش بدون قید و شرط این‌که شما که هستید. ▫️سلیقه‌ها و علایق یونیک: خاص بودن شما در سلیقه موسیقی، فیلم، هنر یا سبک زندگی. ▫️و... یونگ می‌خواهد این جنبه‌های اصیل را بپذیریم و هرگز آن‌ها را برای جلب تأیید دیگران سرکوب نکنیم. سرکوب این بخش‌ها به روح ما آسیب می‌زند. ۲. یکپارچگی رفتاری (اصلاح و رشد): این بُعد شامل الگوهای رفتاری ناهشیار و ناسالم ماست که باید مسئولانه با آن‌ها برخورد کنیم: ▪️ایگو و نقص‌ها: شخصیت فعلی ما (ایگو) که پر از الگوهای دفاعی، خشم‌های کنترل‌نشده یا عادات مخرب است. تراپی و رشد فردی کمک می‌کند تا این نقص‌ها را آگاهانه بشناسیم، ریشه‌های آسیب‌زا را التیام بخشیم و الگوهای رفتاری ناسالم را اصلاح کنیم. ✅ «خود واقعی‌تان باشید» برای فردی است که اصالت (بُعد ۱) را پذیرفته و رشد (بُعد ۲) را آغاز کرده است. این جمله نه یک معافیت، بلکه یک تعهد درونی برای تبدیل شدن به سالم‌ترین و یکپارچه‌ترین نسخه از خودتان است. #روانشناسی #کارل_گوستاو_یونگ #تراپی #خویشتن #رشد_فردی @sara_Gholaminejad

امشب میام یکم درمورد این مسئله توضیح میدم؛ چون از اون بحثای مهمه که "خود واقعی" بودن یعنی چی، اگه قراره "خود واقعیمون" باشیم پس اصلاح رفتار و حتی درمان گرفتن چی میشه؟!

✨️در هر شرایطی، خود واقعی‌تان باشید برخی شما را خواهند ستود و برخی از همه چیزتان متنفر خواهند شد، اما چه اهمیتی دارد؟ این زندگی شماست، به بهترین شکل از آن لذت ببرید. _ کارل گوستاو یونگ @sara_Gholaminejad

🔸️امروز زادروز آنا فروید، فرزند ششم زیگموند فروید است. او یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در تاریخ روانکاوی است که مسیر این علم را با تمرکز بر "روانشناسی ایگو" تغییر داد. او که به‌عنوان تنها وارث فکری پدرش شناخته می‌شد و در سال‌های آخر، نقش پرستار و منشی او را بر عهده داشت، با عمق دیدگاه‌های پدر آشنا بود. 🔸️او با نگارش شاهکار خود، "ایگو و مکانیسم‌های دفاعی" (۱۹۳۶)، میراث پدرش را گسترش داد و توجه روانکاوی را از "اید" (Id) به سوی "ایگو" (Ego) معطوف کرد. آنا فروید برای اولین بار عملکردهای ایگو را به شکلی نظام‌مند تشریح کرد و دوازده مکانیسم دفاعی (مانند سرکوب، فرافکنی، همانندسازی با متجاوز، و دلیل‌تراشی) را توضیح داد؛ ابزارهایی که ایگو برای مدیریت اضطراب و تعارضات درونی به کار می‌گیرد. او نشان داد که چگونه این دفاع‌ها در طیف سلامت (سازگاری) تا بیماری (پاتولوژی) مورد استفاده قرار می‌گیرند. 🔸️دومین سهم حیاتی آنا فروید، پایه‌گذاری روانشناسی کودکان بود. پس از مهاجرت به لندن، او کلینیک روانکاوی همپستد را تأسیس کرد که به مرکزی برای آموزش و درمان تبدیل شد. او با تأکید بر اینکه روش‌های بزرگسالان برای کودکان نامناسب است، روش‌های درمانی ویژه‌ای شامل مشاهده و بازی‌درمانی را توسعه داد. او همچنین مفهوم "خطوط رشد" را معرفی کرد تا مسیر حرکت کودک از وابستگی به استقلال هیجانی و اجتماعی را ارزیابی کند. میراث او، درک ما از نقش انطباقی و حفاظتی ایگو و درمان علمی روان فرزندان را برای همیشه متحول ساخت. #آنافروید #روانکاوی #روانشناسی_ایگو #مکانیسم_های_دفاعی #روانشناسی_کودک #زیگموند_فروید #تاریخ_روانشناسی #نظریه_روانی #همپستد #زادروز @sara_Gholaminejad

📝 تأملی در باب "پایان" و شجاعتِ رهایی وقتی هر دو طرف رابطه در بحران باشند، نه می‌دانند چطور ادامه بدهند، نه می‌دانند چطور تمام کنند. در فلسفه، این نوع ماندن را گاهی یک شکل از «انکار مرگ» می‌دانند: ما نمی‌خواهیم چیزی تمام شود، چون پایان را شکست می‌دانیم. اصرار بر حفظ یک موجودیت بیمار، در واقع سرقتِ شانسِ خودِ بهتر شدن از هر دو نفر است؛ ماندن در بحران، نوعی تعلیقِ رنج است که فقط زمانِ لازم برای التیام را به سرقت می‌برد. اما آدم‌ها با پایان رابطه، پایان نمی‌یابند. پایان یک رابطه، نه شکست، بلکه تحولی اجباری است. شجاعتِ پذیرش پایان، اعلام این است که: "ما برای چیزی بهتر از این بن‌بستِ دردناک، ارزشمندتریم." و رفتن، اگر درست انجام شود، خودش یک نوع مراقبت است: از خودت، از دیگری، و از رابطه‌ای که یک‌زمانی زنده بود و خاطراتی که قابل احترام هستند. برای اینکه رفتن واقعاً نوعی مراقبت باشد، باید با سوگواریِ آگاهانه همراه شود. این سوگواری، مرز شفافی بین آنچه بود (و محترم است) و آنچه نیست (و باید رها شود) می‌کشد، و به هر دو طرف اجازه می‌دهد تا بارِ شکست را به بارِ درس‌آموزی تبدیل کنند. مراقبتِ حقیقی، در این شرایط، نه در لطافت، که در صداقتِ دردناک است: اعلام پایان، یک عملِ شجاعانه اخلاقی است که برای هر دو نفر، فضای تنفس و شروعی جدید را فراهم می‌کند. #پایان_رابطه #شجاعت_رفتن #سوگواری_آگاهانه #بحران_رابطه #انکار_مرگ #رشد_فردی #تحول #صداقت_دردناک #مراقبت_از_خود #پایان_یک_فصل @sara_Gholaminejad

💔 فاجعه‌ی عاطفی: وقتی وابسته و خودشیفته عاشق هم می‌شوند... در روابط، دو نوع الگوی متضاد و مخرب وجود دارد که وقتی در کنار هم قرار می‌گیرند، فاجعه می‌آفرینند: ۱. الگوی فرد وابسته: شخصیت وابسته در رابطه هویت مستقل خود را فراموش می‌کند و تمام سرمایه‌گذاری عاطفی و ذهنی خود را صرف حفظ ارتباط و تأمین نیازهای دیگری می‌کند. او برای دوری از ترس رها شدن، حاضر است "خودش" را فدا کند. ۲. الگوی فرد خودشیفته: شخصیت خودشیفته در رابطه هویت مشترک را انکار می‌کند و صرفاً بر اساس نیازها و هویت مستقل خودش تصمیم می‌گیرد و رفتار می‌کند. شریک عاطفی برای او ابزاری برای تأمین دائمی تحسین و قدرت است. 💥بدترین ترکیب یک رابطه، هم‌جوشی یک فرد وابسته و یک فرد خودشیفته است: خودشیفته: کاملاً به فکر خودش و نیازهایش. وابسته: کاملاً به فکر رابطه و نیازهای دیگری. این دینامیک، یک چرخه استثمارگر کامل می‌سازد. متأسفانه، با جدایی، فرد وابسته بیشترین آسیب را می‌بیند. چون او تمام هویت و سرمایه زندگی‌اش را به رابطه سپرده بود و با پایان رابطه، نه تنها شریکش، بلکه تمام حس ارزشمندی و "خودش" را نیز از دست می‌دهد. #روانشناسی_رابطه #طرحواره_درمانی #خودشیفتگی #وابستگی #رابطه_سالم @sara_Gholaminejad

🚫 توهم همدلی: مرز خطرناک خودشیفتگی و جامعه‌ستیزی افراد دارای شخصیت‌های خودشیفته و ضداجتماعی، به‌طور ساختاری دچار اختلال در توانایی تجربه همدلی و همدردی واقعی هستند. این اختلال (به‌ویژه نقص در همدلی شناختی و همدلی هیجانی) یکی از معیارهای اصلی تشخیص خودشیفتگی و ضداجتماعی است. در اختلال شخصیت ضداجتماعی (که اغلب به آن جامعه‌ستیزی یا سایکوپاتی گفته می‌شود)، نقص همدلی اغلب عمیق‌تر و ریشه در ساختار مغزی (مانند عملکرد آمیگدال) دارد. این افراد ممکن است بتوانند همدلی شناختی (یعنی درک اینکه دیگری چه احساسی دارد) را داشته باشند، اما معمولاً فاقد همدلی هیجانی (یعنی توانایی احساس کردن و شریک شدن در رنج دیگری) هستند. در خودشیفتگی، دیگران صرفاً آیینه‌ای برای اثبات برتری‌اند و دیگران برای او "تأمین‌کننده خودشیفتگی" هستند؛ یعنی منبع تحسین، تأیید، یا نشان دادن عظمت خودشان. در فرد ضداجتماعی دیگران ابزاری برای رسیدن به هدف (پول، قدرت، لذت) یا مانع بر سر راه هستند و برایشان اهمیتی ندارند. هرگاه یک فرد خودشیفته مرتکب سوءاستفاده‌های مالی، جنسی یا عاطفی می‌شود، این رفتارها قویاً نشان‌دهندهٔ همپوشانی با ویژگی‌های ضداجتماعی و فقدان وجدان است. ❌️ روان‌درمانی نمی‌تواند این الگوهای عمیق و دفاعی را از ریشه پاک کند. در بهترین حالت، این افراد یاد می‌گیرند چگونه «شبیه انسان‌های اخلاقی» رفتار کنند... همدلی واقعی، برای بسیاری‌شان، یک زبان خارجی‌ست که می‌توان فقط تلفظ کلماتشان را یاد گرفت نه معنایشان را. به طور کلی اختلالات شخصیت، الگوهای عمیقاً ریشه‌دار و مقاوم به درمان هستند. درمان این افراد (به‌ویژه اختلال شخصیت ضداجتماعی و سایکوپاتی) اغلب بر مدیریت رفتار و جلوگیری از آسیب متمرکز است، نه تغییر شخصیت بنیادین یا ایجاد همدلی واقعی. آن‌ها هوش کافی برای یادگیری قوانین اجتماعی دارند. آن‌ها یاد می‌گیرند که اگر بخواهند از تنبیه بگریزند یا به اهداف خود برسند، باید تظاهر به اخلاق و همدلی کنند. #اختلال_شخصیت #خودشیفتگی #جامعه_ستیزی #نارسیسیسم #رابطه_مخرب @sara_Gholaminejad

💔 وقتی عشق، فقط یک آینه است! بعضی از ما عاشق شخص دیگری نمی‌شویم، بلکه عاشق احساسات خوشایندی می‌شویم که آن شخص در درون ما بیدار می‌کند (مثل حس ارزشمندی، امنیت، یا هیجان). یا حتی عاشق «قدرتی» می‌شویم که آن رابطه به ما می‌بخشد (مثل موقعیت اجتماعی، یا حس کنترل بر دیگری). 👈 در این شرایط، «دوستت دارم» در حقیقت یعنی: من خودم را با تو دوست دارم، نه اینکه من واقعاً تو را دوست دارم. این الگو در شکل شدید و محوری، نشان‌دهندهٔ خودشیفتگی (نارسیسیسم) است؛ جایی که فرد شریک عاطفی را ابزاری برای تأمین نیازهای خود (تحسین، توجه، حس قدرت) می‌بیند. اما این تلهٔ عاطفی می‌تواند دامن‌گیر هر کسی شود؛ به‌خصوص: 🔹 افراد وابسته: که عاشق نقش ناجی یا حس لازم بودن در رابطه می‌شوند. 🔹 افراد با عزت نفس پایین: که عاشق منبع تأیید و ارزشمندی می‌شوند که طرف مقابل به آن‌ها می‌دهد. ✅ تشخیص این تفاوت، نجات‌دهنده‌ است. زیرا عشق واقعی، توجه و تمرکز بر وجود مستقل دیگری و شادی اوست؛ در حالی که عشق به احساس، توجه به «من»ی است که در حضور او ایجاد می‌شود. #روانشناسی_رابطه #عشق_سالم #خودشناسی #نارسیسیسم @sara_Gholaminejad

🎼 سازوکار روانشناختی تأثیر موسیقی غمگین بر تخلیه و تنظیم هیجان موسیقی غمگین، برخلاف انتظار، یک ابزار قدرتمند برای تنظیم هیجان است. یکی از قوی‌ترین دلایل جذب به موسیقی غمگین، جستجوی احساس تعلق است. هنگام گوش دادن به ترانه‌ای که مضمون غمگینی دارد، ذهن ما به طور ناخودآگاه احساس می‌کند که این درد، یک تجربهٔ فردی و منحصر به فرد نیست. این پدیده، حس همدردی جانشین را ایجاد می‌کند؛ مغز، رنج هنرمند را به عنوان سندی برای تأیید رنج خود می‌پذیرد و این امر باعث کاهش فوری انزوا و شرم می‌شود. در نتیجه، موسیقی فضایی امن فراهم می‌کند تا فرد، بار هیجانی خود را بدون نیاز به سرکوب یا دفاع، تخلیه کند. درمان‌های نوین روانشناختی بر این اصل تأکید دارند که تلاش برای سرکوب هیجان‌های منفی، نه تنها کارآمد نیست، بلکه انرژی روانی زیادی مصرف می‌کند. موسیقی غمگین فرآیند پذیرش هیجانی را تسهیل می‌کند. این موسیقی به ما اجازه می‌دهد که به جای مقاومت در برابر غم، آن را به عنوان یک «اطلاعات» یا «حالت گذرا» تجربه کنیم. این تجربهٔ هدایت‌شده، مسیر پردازش هیجان را هموار می‌کند و از انباشتگی آن در ناخودآگاه جلوگیری می‌نماید. اگرچه استفاده از موسیقی غمگین برای تخلیهٔ هیجانی سالم است، اما باید مرز مشخصی با نشخوار ذهنی داشته باشد. تا زمانی که موسیقی، فرآیند رهایی و پذیرش را تقویت می‌کند، مفید است؛ اما اگر منجر به گیر افتادن فرد در حلقه‌های فکری منفی و دائمی شود، می‌تواند نشانه‌ای از ورود به الگوی ناسالم باشد و در این صورت، لازم است که مداخلات تخصصی صورت گیرد. @sara_Gholaminejad

در روابط عاطفی، ۴ حالت اصلی وجود دارد که درک تفاوت آن‌ها، تضمین‌کننده سلامت و پایداری رابطه شماست: ۱. هوس (Lust): یک جاذبه صرفاً فیزیکی و غریزی است که معمولاً به سرعت فروکش می‌کند. ۲. کراش (Crush): شکل خفیف‌تری از شیفتگی است؛ فرد همچنان می‌تواند عملکرد عادی داشته باشد و زندگی‌اش تحت‌الشعاع قرار نمی‌گیرد. ۳. لیمِرنس (Limerence): شیفتگی شدید، وسواس‌گونه و اعتیادآور که با افکار مزاحم، وابستگی عاطفی و نیاز شدید به توجه و تأیید فرد مقابل مشخص می‌شود. ۴. عشق (Love): یک احساس عمیق و پیچیده بر پایهٔ محبت، دلبستگی، مراقبت واقعی، تعهد و پذیرش عیوب فرد دیگر. عشق پایدار و ماندگار است. 🧠 تفاوت در شیمی مغز که در سطح هورمون‌ها مشخص می‌شوند: هوس و لیمرنس، هر دو توسط هورمون‌های پرانرژی و هیجان‌آور مانند دوپامین و نوراپی‌نفرین هدایت می‌شوند. این هورمون‌ها همان حس "اعتیاد و سرخوشی" اولیه را ایجاد می‌کنند که از نظر بیوشیمیایی موقتی است. در مقابل، عشق واقعی و دلبستگی پایدار، تحت تأثیر هورمون‌های آرام‌بخش و تعهدآور مانند اکسی‌توسین و وازوپرسین قرار دارد که حس امنیت، آرامش و پیوند عمیق را به فرد می‌دهند. به همین دلیل است که عشق، آرامش‌بخش و لیمرنس، پر از استرس است. ⚠️ خیلی باید مراقب باشید که تجربه عشق شما را به حالت آسیب‌زننده لیمِرنس نرساند. در حالت لیمرنس، شما به جای عاشق طرف مقابل بودن، عاشق حس اعتیادآورِ او می‌شوید. این حالت به دلیل وسواس و کنترل‌گری، رابطه را از بین می‌برد. به خاطر داشته باشید رابطه همان‌طور که بدون توجه آسیب می‌بیند، با توجه افراطی، وسواس‌گونه و اضطراب‌آور نیز آسیب خواهد دید. @sara_Gholaminejad

اولین اصل خوشبختی این است انتظار نداشته باشید همیشه خوشحال باشید. به گفته فروید نهایت خوشحالی یک فرد فقط حدود پانزده دقیقه است. ما انسان ها ذاتا مضطربیم و دانستن همین موضوع خودش موجب آرامش است و دانستن این که قرار نیست همیشه خوشحال باشید هم خودش یکجور خوشبختی است. اصل دوم؛ خوشبختی را به سبک خودتان تعریف کنید خیلی وقتها ناخودآگاه تعریف دیگران از خوشبختی را میگیریم و از رویای خودمان دور میشویم و اینگونه برده آرزوهای دیگران میشویم. پس حداقل دنبال خوشبختی خودتان باشید نه خوشبختی دیگران. و آخرین اصل خوشبختی، زمان است زمان با ارزش ترین چیزی است که در اختیار داریم و این مطلب را فراموش می کنیم چون فکر میکنیم وقت زیادی داریم در صورتیکه زمان کاملا محدود است. فکر کردن به مرگ ترسناک نیست بلکه به نوعی یادآوری است یعنی وقتی از زاویه مرگ به زندگی نگاه میکنید یادتان می ماند باقی مانده وقت تان را تا حد امکان پر معنا و پر بار زندگی کنید. 📚 درس های مدرسه زندگی 👤 آلن دوباتن @sara_Gholaminejad

و یه حرف صمیمی با مردها: مرد واقعی کسی نیست که فقط «دست بلند نکنه». مرد واقعی کسیه که وقتی عصبانیه نفس عمیق می‌کشه و آروم حرف می‌زنه، کسیه که همسرش با شنیدن صدای کلید درِ خونه لبخند می‌زنه نه اینکه دلش بلرزه. شما مردها می‌تونید بهترین حامی و آرامش زن‌های زندگیتون باشید. اگه گاهی تند حرف می‌زنید، اگه گاهی با سکوت یا کنایه حالشون رو بد می‌کنید… همین امروز یه تصمیم کوچیک بگیرید: «می‌خوام خونه‌ام جای امن‌تری باشه.» یه عذرخواهی ساده، یه حرف آروم، یه آغوش به‌موقع… همین‌ها دنیا رو عوض می‌کنه. بیایم با هم خونه‌ها و قلب‌هامون رو امن‌تر کنیم🤍 #منع_خشونت_علیه_زنان #خونه_امن #تو_تنها_نیستی #مرد_بودن_یعنی_حمایت_کردن @sara_Gholaminejad

🧡 ۲۵ نوامبر | روز جهانی منع خشونت علیه زنان همه ما می دونیم چقدر خشونت (جسمی، کلامی، اقتصادی یا جنسی) روی روح و روان یک زن اثر عمیق می‌ذاره. خیلی از زن‌ها هنوز فکر می‌کنن «تحمل کردن» یعنی قوی بودن، در حالی که قوی بودن واقعی یعنی انتخاب آرامش و امنیت برای خودت و بچه‌هات. 🔴 واقعیت تلخ آمارها: جهانی: حدود یک‌سوم زنان دنیا (بیش از ۸۴۰ میلیون نفر) حداقل یک‌بار خشونت جسمی یا جنسی تجربه کردن و هر ۱۰ دقیقه یک زن یا دختر توسط شریک یا اعضای خانواده‌ش کشته می‌شه. ایران: سالانه بیش از ۷۴ هزار زن برای معاینه همسرآزاری به پزشکی قانونی مراجعه می‌کنن و فقط در سه سال اخیر حداقل ۲۵۰ مورد زن‌کشی ثبت شده؛ آماری که فقط نوک کوه یخه، چون بیشتر موارد گزارش نمی‌شن. 💔 اگر الان داری این متن رو می‌خونی و قلبت یه لحظه گرفت: تو تنها نیستی و هیچ‌وقت مقصر نیستی. خشونت فقط کبودی نیست؛ فریاد، تحقیر، کنترل، تهدید و اجبار به رابطه هم خشونتن. تو حق داری در آرامش زندگی کنی، «نه» بگی و جدی گرفته بشی. #منع_خشونت_علیه_زنان #نه_به_خشونت_علیه_زنان @sara_Gholaminejad

⚠️ چرا در جهنمِ یک رابطه می‌مانیم؟ دروغی که به خودمان می‌گوییم این است: «چون هنوز عاشقش هستم». اما واقعیتِ روانکاوی، تلخ‌تر و عمیق‌تر است... گاهی ناخودآگاهِ ما، «احساس قربانی بودن» را با «احساس مهم بودن» اشتباه می‌گیرد. ما از ترک رابطه‌ی سمی می‌ترسیم، نه لزوماً به خاطر عشق، بلکه به این دلیل که می‌ترسیم «نقشِ قهرمانِ رنج‌کشیده» را از دست بدهیم. 🔸️این رنج، دو پاداش پنهان دارد: ۱. هویت‌سازی: تا زمانی که من «مظلوم» هستم، در جایگاهِ برترِ اخلاقی قرار دارم. اگر بروم، باید با یک زندگی معمولی و «مسئولیتِ حالِ خوبِ خودم» روبرو شوم. ۲. فرار از پوچی: ما ترجیح می‌دهیم «درد» بکشیم تا اینکه «هیچ» چیزی حس نکنیم. حضور یک آزارگر، برای ناخودآگاهِ ما قابل‌تحمل‌تر از روبرو شدن با سکوتِ ترسناکِ تنهایی و خلأ درونمان است. ما به «رنجِ آشنا» چسبیده‌ایم، چون از «رهاییِ ناآشنا» می‌ترسیم. ❓ تا به حال متوجه این «لذت پنهان از رنج» در خودتان یا اطرافیانتان شده‌اید؟ #روانکاوی #رابطه_سمی #طرحواره #تله_قربانی #خودشناسی @sara_Gholaminejad

✨️رنج نباید تو را غمگین کند.‌ این همان‌ جایی است که اغلب مردم اشتباه می‌کنند. رنج قرار است تو را هوشیارتر کند به اینکه زندگیت نیاز به تغییر دارد. چون انسان‌ها زمانی هوشیارتر می‌شوند که زخمی شوند... رنج نباید بیچارگی را بیشتر کند. رنجت را تحمل نکن، رنجت را درک کن! این فرصتی است برای بیداری، وقتی آگاه شوی، بیچارگی‌ات تمام می‌شود. _کارل گوستاو یونگ @sara_Gholaminejad

پس وظیفه شما چیست؟! توضیحات در کپشن ریل جدید: https://www.instagram.com/reel/DRVB6Z2DDrw/?igsh=MWpxZzZpM2Z2eHhybw== ما را در اینستاگرام دنبال کنید🤍 @sara_Gholaminejad