Sara Gholami Nejad

برنامه‌ی این هفته: 🎬 سه‌شنبه | ۳۱ شهریور تحلیل فیلم بزرگراه گمشده ⏰️ ساعت ۲۰ 📚 چهارشنبه | ۱ مهر تحلیل کتاب پیانیست نابینا ⏰️ ساعت ۱۹ 🎬 پنجشنبه | ۲ مهر تحلیل فیلم امپراتوری درون ⏰️ ساعت ۱۹ 📩 برای ثبتنام لطفاً به آیدی زیر پیام دهید: @SaraGhPsychologist

📖 اعتماد، گیاه پژمرده‌ای نیست که بشه با کمی آب‌دادن بهش به زندگی بَرش گردوند. اتفاقاً اشتعال‌پذیره، جوری می‌سوزه که دیگه برگشتنی نیست! #پیانیست_نابینا #پیانیستی_در_تاریکی @sara_Gholaminejad

🎬 پنجشنبه‌های سایکوسینما؛ دورهمی آنلاین با محوریت تحلیل فیلم «امپراتوری درون» ​پیشنهاد می‌کنیم پیش از شرکت در رویداد، حتماً این فیلم را با دقت تماشا کنید تا آمادگی کامل برای واکاوی مرز میان واقعیت و کابوس، گسست، مکانیسم‌های دفاعی در برابر تروما، منطق رویا و تداعی آزاد و تحلیل نمادین این شاهکار سورئال را داشته باشید. ​جزئیات دورهمی: ​🗓 زمان برگزاری: پنجشنبه ۲ مهر ⏰ ساعت: ۱۹ 💻 پلتفرم: گوگل‌میت 💰 هزینه ثبت‌نام: ۳۵۰ هزار تومان ​🔴 برای ثبت‌نام به آیدی زیر پیام دهید: @SaraGhPsychologist ​#امپراتوری_درون #دیوید_لینچ #تحلیل_روانشناختی #روانکاوی #فیلم_درمانی #سینما_و_روانشناسی #تحلیل_فیلم #Inland_Empire #پنجشنبه_های_سایکوسینما

برای درک کامل جهان مرموز و روان‌شناختی شاهکار لینچ یعنی «امپراتوری درون»، دیدن اثر کوتاه و عجیب‌وغریب او به نام «خرگوش‌ها» (Rabbits - ۲۰۰۲) یک ضرورت مطلق است. در واقع، «خرگوش‌ها» پیش‌نمایشی از فضای کابوس‌وار، اتاق‌های بسته و روان‌پریشی حاکم بر امپراتوری درون است. @sara_Gholaminejad

🎬 پنجشنبه‌های سایکو سینما؛ دورهمی آنلاین با محوریت تحلیل فیلم "امپراتوری درون" ​فرض کنید در دنیایی زندگی می‌کنید که مرز بین کابوس و بیداری، حقیقت و توهم کاملاً محو شده است. تصویری از زنی که زیر بار سنگین عذاب وجدان و تروما، هویت و خاطراتش به هزار تکه تبدیل می‌شود و برای فرار از واقعیت خفه‌کننده‌ی پیرامونش، پناهگاهی گیج‌کننده از جنس رویاها و جهان‌های موازی می‌سازد... حاضرید قدم در هزارتویی بگذارید که راه بازگشت ندارد و کابوس تکه‌تکه شدن روان را در اعماق ذهن خودتان تجربه کنید؟ ​فیلم سورئال و تجربی «امپراتوری درون» اثر دیوید لینچ دقیقاً همین سفر تاریک به اعماق ناخودآگاه، گسست روانی و مکانیسم‌های دفاعی ذهن را روایت می‌کند... ​☕️ جزئیات دورهمی: ​🗓 زمان: پنجشنبه ۲ مهر ⏰️ ساعت: ۱۹ 💰 هزینه سرمایه‌گذاری: ۳۵۰ هزار تومان 💻 پلتفرم: گوگل‌میت ​🔴 برای ثبت‌‌نام به آیدی زیر پیام دهید: @SaraGhPsychologist

📖 عکس‌العمل و حرکاتت تحت‌تاثیر صدای اون ساز، خیره‌کننده بود! موسیقی روی تو تاثیر می‌ذاره؛ چون بدنت تو رو آزرده. تو رنج می‌کشی؛ چون با خودت و اندامت هماهنگ نیستی. بدن، خودش نوعی سازه و نیلز به کوک داره، مثل کلاویه‌های پیانو. #پیانیست_نابینا #پیانیستی_در_تاریکی ​✍️🏻 بدن ما خیلی وقت‌ها پیش از اینکه ذهنمون خسته بشه، حرف می‌زنه و فریاد می‌کشه. شنیدن صدای این ساز درونی و کوک کردنش، شاید همون نقطه‌ی شروع واقعی آرامش باشه... شما این روزها ساز تنتون چطوره؟ کوکه یا نیاز به استراحت داره؟ 🎹✨ @sara_Gholaminejad

🧠 فرانتس آنتوان مسمر؛ از «آهن‌ربای حیاتی» تا تولد ناخودآگاه ​وقتی نام مسمر را در کنار اجرای ۱۲ سالگی موتزارت می‌شنویم، شاید این سوال پیش بیاید که این پزشک وین چه کسی بود که موسیقی‌دانان بزرگ و بیماران خاص (مثل ماریا ترزیا فون پارادیس) دورش جمع می‌شدند؟ ​در قرن هجدهم، زمانی که هنوز علم روان‌پزشکی و روانکاوی به شکل امروزی وجود نداشت، مسمر نظریه‌ای جنجالی به نام «مغناطیس حیوانی» را مطرح کرد. او معتقد بود یک نیروی نامرئی تمام بدن‌ها را به هم وصل می‌کند و بیماری، نتیجه‌ی گره خوردن یا نامتعادل شدن این جریان در تن آدم‌هاست. ​مسمر برای درمان بیمارانش (بخصوص اختلالات عصبی و فلج‌های هیستريک) از آهن‌ربا، اتاق‌های تاریک، حرکات دست و نواختن موسیقی با سازهای خاص استفاده می‌کرد؛ چون باور داشت روان آشفته، ابتدا در جسم خودش را به شکل گرفتگی و درد نشان می‌دهد. ​با اینکه جامعه‌ی علمی آن زمان نظریه‌اش را رد کرد و او را زیر سوال برد، اما تاریخ روانشناسی مدیون اوست: مسمر پدر معنوی هیپنوتیزم نوین و کشف قدرت ضمیر ناخودآگاه است. او برای اولین بار به این حقیقت رسید که بسیاری از دردهای جسمی انسان، ریشه‌ای عمیق در ناخودآگاه سرکوب‌شده دارند و برای درمان، باید تن و روان را با هم دید. #فرانتس_آنتوان_مسمر #هیپنوتیزم #مسمر ​@sara_Gholaminejad

📖 او رنگ‌های دیگر مانند قرمز، سبز، نارنجی و بنفش را فراموش کرده و در واقع برایش بی‌معناست. برای درک این رنگ‌های بی‌معنا، آنها را به نت تبدیل کرده‌ است. قرمز یعنی زندگی، بنابراین "سُل دیز" سبز یعنی سایه‌ی خنک، پس کلید "فا" نارنجی به معنای پاکی است، یعنی کلید "می" بنفش یعنی احتیاط، پس کلید "دو بمل" و برای رنگ چوبی پیانو هم محبوب‌ترین نتش، یعنی "دو" را اختصاص داده بود. #پیانیست_نابینا #پیانیستی_در_تاریکی 🎨 هر کدوم از رنگ‌ها برای شما تداعی‌گر چه چیزی/چه نتی هستن؟ برام بنویسین🤍 #هنردرمانی @sara_Gholaminejad

📖 او فقط یک کلید برای باز کردن در پیانو دارد؛ اما به خوبی می‌داند در حقیقت این پیانوست که کلید‌دار آرزوها و آشفتگی‌های اوست و این کلید پر از احساساتی است که هر روز از ابرازش با دیگران خودداری می‌کند. پیانوی زمان کودکی‌اش تنها رازدار اوست... #پیانیست_نابینا #پیانیستی_در_تاریکی 🎧 فایل صوتی کتاب: https://t.me/sara_Gholaminejad/773

چرا شما هیچ‌وقت اولویت پارتنر اجتنابی‌تان نیستید؟ پارتنر اجتنابی اغلب به جای ساختن یک زندگی مشترک، شما رو وارد زندگی‌ای می‌کنه که از قبل برای خودش ساخته. زندگی‌ای که حول کار، خانواده، برنامه‌های شخصی و سبک زندگی آشنای خودش می‌چرخه و معمولاً انتظار داره شما با این چارچوب هماهنگ بشید... این رفتار لزوماً به این معنی نیست که دوستتون نداره یا بی‌تفاوته. برای این افراد، نزدیکی عاطفی می‌تونه با احساس فشار، محدودیت یا از دست دادن استقلال همراه باشه. اولین تجربه‌های زندگی بهشون یاد داده که "روی خودم حساب کنم، امن‌تره". وقتی نیازهای عاطفی‌شون در سال‌های اولیه‌ همیشه دیده یا جدی گرفته نشده، کم‌کم به مستقل بودن و تکیه نکردن به دیگران عادت کردن. برای همین، کار، روتین، تنهایی و سبک زندگی شخصی می‌تونه تبدیل به منطقه امن‌شون بشه و تغییر این تعادل براشون تهدیدکننده به نظر می‌رسه. رابطه عمیق یعنی بتونیم خودمون رو با نیازهای رابطه و آدم‌ مقابل‌مون هماهنگ کنیم. اما برای فرد اجتنابی، این نزدیکی شبیه محدود شدن و از دست دادن آزادی هست. برای همین ممکنه ناخودآگاه این پیام رو بده: می‌تونی وارد زندگی من بشی؛ اما قرار نیست زندگی من تغییر کنه. و این جاست که با وجود رابطه، واقعاً در اولویت نیستید. اگر طرف مقابل دلبستگی اضطرابی داشته باشه، این فاصله می‌تونه رابطه رو وارد یک چرخه فرسایشی کنه؛ هر چی فرد اجتنابی بیشتر فاصله می‌گیره، طرف مقابل بیشتر دنبال اطمینان و نزدیکی می‌ره؛ و هر چی فشار برای نزدیکی بیشتر می‌شه، فرد اجتنابی بیشتر عقب می‌کشه. در نهایت، هر دو نفر احساس می‌کنن دیگری دلیل حال بدشونه. اگر این چرخه بارها در رابطه‌تون تکرار می‌شه، شاید وقتشه به جای مقصر پیدا کردن، ریشه‌ی این فاصله رو بشناسید و از یک درمانگر برای حل مسئله‌تون کمک بگیرید. #دلبستگی #دلبستگی_اجتنابی @sara_Gholaminejad

​دیوید لینچ در بزرگراه گمشده ما را وارد سفری کابوس‌وار در اعماق روان‌شناسی گناه، انکار، و دوپاره شدن شخصیت می‌کند؛ فیلمی که سال‌هاست ذهن سینماگران و روان‌شناسان را درگیر خود کرده است. ​بنابر درخواست شما عزیزان تصمیم گرفتم این وبینار رو تکرار کنم. ​🎯 در این وبینار چه چیزی را واکاوی می‌کنیم؟ ● آیا فیلم چرخشی زمانی دارد یا همه‌چیز در ذهن «فرد مدیسون» می‌گذرد؟ ● بررسی مکانیزم‌های دفاعی ذهن برای فرار از یک حقیقت غیرقابل‌قبول. ● ​بررسی نشانه‌های عمیق بصری؛ از نوار ویدئویی مرموز و زن مو‌سیاه/موطلایی گرفته تا مرد مرموز. ​پرسش و پاسخ آزاد: تحلیل نظرات و تئوری‌های شما درباره پایان‌بندی مبهم فیلم. ​📅 زمان برگزاری: سه‌شنبه ۳۱ شهریور ​⏰ ساعت: ۲۰ 💰هزینه سرمایه‌گذاری: ۳۵۰ هزار تومان ​📍 پلتفرم برگزاری: گوگل میت 📥 فایل فیلم: https://t.me/sara_Gholaminejad/780 🔴 جهت ثبتنام به آیدی زیر پیام دهید: @SaraGhPsychologist

▪️جاده مالهالند و بزرگراه گمشده ملازم هم‌اند: بزرگراه گمشده در ساختار فانتزی و میل سوبژکتیویتهٔ مردانه و جاده مالهالند به همین اقدام درباره سوبژکتیویتهٔ زنانه می‌پردازد. ☕️ ​جزئیات دورهمی: ​🗓 زمان برگزاری: پنجشنبه ۲۶ شهریور ⏰ ساعت: ۱۹ 💻 پلتفرم: گوگل‌میت 💰 هزینه ثبت‌نام: ۳۵۰ هزار تومان 📥 فایل فیلم: https://t.me/sara_Gholaminejad/780 ​🔴 برای ثبت‌نام به آیدی زیر پیام دهید: @SaraGhPsychologist

اگه شما هم از هوش مصنوعی‌ها بجای "تراپیست" استفاده می‌کنین، حتماً این ویدئو رو ببینید! درمان واقعی، ارائه‌ی توصیه نیست؛ درمان، بازسازی، پردازش مجدد و تجربه‌ی دوباره‌ی موقعیت‌ها، احساسات و روابط در یک محیط جدید و امن با یک انسان دیگه است. این رابطه‌ی درمانیه که به تسهیل تغییرات در درمان کمک می‌کنه. این رابطه با فرد دیگری است که دارای سیستم دلبستگی، احساسات و تجربیات زیسته است. تمام این ویژگی‌ها در هوش مصنوعی کاملاً غایب هستن. #هوش_مصنوعی #تراپیست #تراپی @sara_Gholaminejad

✨️ افسردگی بهایی است که آدم برای شناخت خود می‌پردازد. هر چه عمیق‌تر به زندگی بنگری، به همان مقدار هم عمیق‌تر رنج می‌کشی. 📚 وقتی نیچه گریست 👤 اروین یالوم @sara_Gholaminejad

#معرفی_کتاب: انسان و سمبول‌هایش (Man and His Symbols) 👥️ ​نویسندگان: کارل گوستاو یونگ و همکاران (ماری لوییز فون فرانتس، آنیلا جافه، یولاند یاکوبی، و جوزف هندرسن) ​ ​تولد یک اثر ماندگار برای عموم ​پس از مصاحبه موفقیت‌آمیز جان فریمن با دکتر کارل گوستاو یونگ (روان‌پزشک و روان‌کاو نامدار سوئیسی) در سال ۱۹۵۹، یک مؤسسه انتشاراتی یونگ را متقاعد کرد تا کتابی درباره اندیشه‌های بنیادی خود برای عموم بنویسد. جان فریمن این اثر را «میراث یونگ برای عامه کتاب‌خوان» نامیده است. ​کتاب «انسان و سمبول‌هایش» برخلاف سایر آثار پیچیده یونگ، متن منسجم‌تری دارد و با زبانی ساده و روایی نوشته شده است. این اثر شامل پنج بخش اصلی است که هر کدام توسط خود یونگ یا نزدیک‌ترین شاگردانش به رشته تحریر درآمده‌اند: ● ​فصل اول (آشنایی با ناخودآگاه): نوشته کارل گوستاو یونگ ● ​فصل دوم (اساطیر باستانی و انسان امروز): نوشته ژوزف ال. هندرسن ● ​فصل سوم (فرآیند فردیت): نوشته ماری لوییز فون فرانتس ● ​فصل چهارم (سمبولیسم در هنرهای بصری): نوشته آنیلا جافه ● ​فصل پنجم (سمبل‌ها در یک تحلیل فردی): نوشته یولانده یاکوبی ● ​نتیجه‌گیری (علم و ناخودآگاه): نوشته ماری لوییز فون فرانتس ​جهان رویاها و زبان کهن‌الگوها ​محور اصلی کتاب، بررسی رابطه انسان با ناخودآگاه و نقش کلیدی رویاها است. یونگ و همکارانش نشان می‌دهند که ذهن ناهشیار ما از طریق سمبول‌ها با ما صحبت می‌کند. بسیاری از رویاها نقشی «جبرانی» دارند و واکنش روانی به آرزوهای برآورده‌نشده محسوب می‌شوند؛ اما رویاهای تکراری، عاطفی و پرهیجان فراتر از تجربه شخصی هستند و پای «کهن‌الگوها» (Archetypes) را به میان می‌کشند. ​یونگ کهن‌الگوها را روندی غریزی می‌داند؛ درست همانند غریزه پرندگان در آشیانه‌سازی. از نگاه او، ذهن انسان نیز مانند جسمش دارای یک تاریخچه تکاملی طولانی است و این تصاویر ازلی، دریچه‌ای به سوی خودشناسی، توازن روان و راهنمایی برای عبور از بحران‌های درونی به شمار می‌روند. ​ویژگی‌های ظاهری و نگاه انتقادی ​یکی از جذابیت‌های برجسته کتاب، تصویرگری غنی آن است. وجود صدها تصویر، نقاشی‌های رویاها، آثار هنری و نمادهای مذهبی به مخاطب اجازه می‌دهد تا با شهود خود با مفاهیم ارتباط برقرار کند. ​در پایان، باید در نظر داشت که اگرچه از دیدگاه علمی مدرن ممکن است نقدهایی به نظریه‌های یونگ وارد باشد، اما به گفته فون فرانتس، این افکار خلاقانه همچون کلیدی کارآمد عمل می‌کنند تا روابط ناشناخته میان حقایق را عریان ساخته و نگرشی متوازن‌تر و وسیع‌تر به انسان ببخشند. «انسان و سمبول‌هایش» دروازه‌ای شگفت‌انگیز به سوی جهان درون و شناخت ژرفای روان انسان است. @sara_Gholaminejad

​گاهی وقت‌ها یک «نشانه‌» یا یک «تصویر»، مثل یک سایه قدیمی دنبالمون راه می‌افته... توی رؤیاهامون، لابه لای خط‌خطی‌های نقاشی‌هامون، یا حتی توی تکرار انتخاب‌های غلطی که مدام توی زندگی‌مون بازآفرینی می‌کنیم. ​از نگاه یونگ، نمادها قرار نیست چیزی رو برامون «توضیح» بدن؛ اونا اومدن تا ما رو دعوت کنند به یک سفر ناشناخته. سفری که مقصدش بیرون نیست، بلکه عمیق‌ترین لایه‌های خود ماست. ​اما ماجرا وقتی گره می‌خوره که یادمون میره نماد، فقط یک «دروازه» است، نه خود مقصد. گاهی اون‌قدر درگیر کشف نشانه‌ها و کدهای بیرون می‌شیم که از زندگی واقعی جا می‌مونیم؛ نماد رو می‌پرستیم، در حالی که نماد فقط اومده بود راه رو به خودِ آگاه درونمون نشون بده. ​شاید سؤال اصلی نباید این باشه که: «این نماد چه مفهومی داره؟» شاید باید بپرسیم: «این تصویر، داره من رو به کدوم بخش فراموش‌شده از خودم دعوت می‌کنه؟» ​✨ تو چی؟ تا حالا نمادی بوده که توی رؤیاهات یا زندگیت مدام تکرار بشه و حس کنی پیامی برات داره؟ برام توی کامنت‌ها بنویس... #یونگ #روانشناسی_تحلیلی #ناخودآگاه #هنردرمانی #خودشناسی #تفسیر_رویا #نمادشناسی #انسان_و_سمبول_هایش @sara_Gholaminejad