« آوای اندیشه »
الذهاب إلى القناة على Telegram
دور هم جمع شدیم برای چند لحظه زندگی کردن.. ارتباط با ما: @shahre_yar_bot
إظهار المزيدلم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
206
المشتركون
لا توجد بيانات24 ساعات
لا توجد بيانات7 أيام
لا توجد بيانات30 أيام
أرشيف المشاركات
حاضرم بلاک شم ولی هاید استوری نه
بلاک از روی صداقته و هاید از روی نفاق
ترجیح میدم کلام تلخ ولی صادقانه رو بپذیرم
ولی گول ظاهر نیات منافقانه افراد رو نخورم..
01 سبتمبر, 07:24
Repost from N/a
«جمعيهم تسابقوا في وضع ابتسامتك في قصيدة وحدي أنا أفكر كيف اضع حزنك في صدري»تمامیِ آنان از هم پیشی میگرفتند تا خندههایت را در میانِ "شعری" جای دهند این تنها من بودم به این فکر میکردم که چگونه اَندوهت را میانِ سینهام جای دهم.
01 سبتمبر, 06:43
اما نمیدانی چه شبهایی سحر کردم
بی آنکه یک دم مهربان باشند باهم پلک های من
30 أغسطس, 18:30
هدر شد مستیام در یادِ دیروز و غمِ فردا
بنوش از بادۀ اکنون، خوشا اکنون، خوشا اکنون
- فاضل نظری
30 أغسطس, 06:14
مرا میبینی و هر دم زیادت میکنی دردم
تو را میبینم و میلم زیادت میشود هر دم
به سامانم نمیپرسی نمیدانم چه سر داری
به درمانم نمیکوشی نمیدانی مگر دردم
نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی
گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم
ندارم دستت از دامن به جز در خاک و آن دم هم
که بر خاکم روان گردی بگیرد دامنت گردم
فرو رفت از غم عشقت دمم دم میدهی تا کی
دمار از من برآوردی نمیگویی برآوردم
شبی دل را به تاریکی ز زلفت باز میجستم
رخت میدیدم و جامی هلالی باز میخوردم
کشیدم در برت ناگاه و شد در تاب گیسویت
نهادم بر لبت لب را و جان و دل فدا کردم
تو خوش میباش با حافظ برو گو خصم جان میده
چو گرمی از تو میبینم چه باک از خصم دم سردم
- حافظ
28 أغسطس, 09:13
این شاید یکی از سختترین اصلاحات کشور باشد؛ اما اگر قرار است آینده بهتری برای نسل بعد بسازیم، باید از آموزش شروع کنیم.
نه با شعار؛
با اصلاح ساختار، افزایش کیفیت و ایجاد فرصت برابر.
- تعلقات شخصی
28 أغسطس, 07:15
• عدالت در سیستم آموزش پایه و عالی •این عدالت آموزشی نیست که انتظارش رو داشتیم، آقای جمهوری اسلامی. اگر واقعاً قرار است از «عدالت آموزشی» حرف بزنیم، باید تعارف را کنار بگذاریم و با نگاهی علمی، واقعبینانه و البته دلسوزانه، سراغ اصلاحات اساسی نظام آموزشی برویم. اول از همه، نظام سهمیهها نیازمند بازنگری جدی است. سهمیهها اگر قرار است با هدف جبران نابرابریهای اجتماعی و ایجاد فرصت برابر طراحی شوند، باید دقیق، شفاف و مبتنی بر نیاز واقعی باشند؛ نه اینکه خودشان به عاملی برای ایجاد احساس بیعدالتی در میان دانشآموزان و داوطلبان تبدیل شوند. در آموزش عالی نیز باید توسعه کمّی دانشگاهها جای خود را به توسعه کیفی بدهد. درباره دانشگاههای آزاد و سایر مؤسسات آموزش عالی، مسئله اصلی نباید صرفاً تعداد دانشگاهها باشد؛ بلکه باید کیفیت آموزش، نسبت استاد به دانشجو، امکانات پژوهشی، اشتغال فارغالتحصیلان و نیاز واقعی مناطق مختلف کشور ملاک تصمیمگیری قرار بگیرد. در پذیرش دانشگاه نیز لازم است میان سوابق تحصیلی و آزمون سراسری یک توازن منطقی برقرار شود. معدل مدرسه زمانی میتواند معیار قابل اتکایی باشد که کیفیت مدارس تا حد قابل قبولی به یکدیگر نزدیک شده باشد؛ و کنکور نیز نباید تنها معیار سنجش توانایی یک دانشآموز باشد. هدف باید این باشد که هیچ دانشآموزی صرفاً به دلیل اینکه در مدرسهای با امکانات کمتر تحصیل کرده، از رقابت عادلانه عقب نماند. مدارس غیردولتی نیز باید از منظر عدالت آموزشی مورد بازنگری قرار بگیرند. وجود مدرسه غیردولتی بهخودیخود مسئله نیست؛ مسئله زمانی ایجاد میشود که تفاوت کیفیت آموزشی میان مدارس دولتی و غیردولتی آنقدر زیاد شود که کیفیت آموزش عملاً به میزان توانایی مالی خانواده وابسته باشد. راهحل، صرفاً تعطیلی مدارس غیردولتی نیست؛ بلکه باید کیفیت مدارس دولتی آنقدر ارتقا پیدا کند که خانوادهها برای برخورداری از یک آموزش استاندارد، مجبور به پرداخت هزینههای سنگین نباشند. و در این میان، معلم مهمترین حلقه این زنجیره است. نمیتوان از کیفیت آموزش صحبت کرد، اما از وضعیت معیشتی و حرفهای معلمان غافل بود. معلمی که امنیت شغلی، درآمد متناسب و فرصت کافی برای رشد حرفهای نداشته باشد، طبیعتاً در شرایط ایدهآل برای آموزش قرار نمیگیرد. افزایش حقوق معلمان باید در کنار ارتقای آموزش ضمن خدمت، نظام ارزیابی حرفهای و مسیر مشخص پیشرفت شغلی دنبال شود. منابع آن نیز میتواند از طریق اصلاح اولویتهای بودجهای، نظام مالیاتی و مالیاتستانی هدفمند از فعالیتهای آموزشی و اقتصادی لوکس تأمین شود؛ بدون آنکه فشار بیشتری به خانوادههای متوسط و کمدرآمد وارد شود. برنامه درسی نیز به یک بازنگری جدی نیاز دارد. دانشآموز قرار نیست دایرةالمعارفی از محفوظات باشد. بخشی از مطالب کمکاربرد و حافظهمحور باید از حالت اجباری و آزمونمحور خارج شود و آموزشهایی مانند تفکر انتقادی، سواد رسانهای، اقتصاد، حقوق، مهارتهای زندگی، فناوری و مهارتهای شغلی سهم بیشتری در نظام آموزشی پیدا کنند. مدرسه باید دانشآموز را برای «زندگی» آماده کند، نه فقط برای یک آزمون چندساعته. در نظام استخدام و ارزیابی معلمان نیز بهتر است «کیفیت حرفهای» معیار اصلی باشد؛ نه صرفاً سن یا سابقه خدمت. سن بهتنهایی نباید دلیلی برای کنار گذاشتن یک معلم باشد، همانطور که سابقه طولانی نیز نباید به معنای مصونیت از ارزیابی باشد. ارزیابی مستمر کیفیت تدریس، بهروز بودن دانش تخصصی، توانایی ارتباط با نسل جدید و میزان اثربخشی آموزشی میتواند معیارهای منطقیتری برای ادامه فعالیت حرفهای باشد. و شاید مهمتر از همه: استعدادیابی نباید تا سالهای پایانی مدرسه به تعویق بیفتد. هر دانشآموز مجموعهای از تواناییها و استعدادهای متفاوت دارد و قرار نیست همه دانشآموزان را با یک معیار واحد بسنجیم. استعدادیابی علمی باید از سالهای ابتدایی آغاز شود و بر اساس روشهای معتبر روانشناختی و آموزشی، علایق، تواناییها و استعدادهای مختلف دانشآموزان شناسایی شود. بعد از شناسایی نیز باید مسیر آموزشی تا حد امکان انعطافپذیر باشد تا دانشآموز بتواند در مسیری متناسب با تواناییهای خود رشد کند. یکی از مهمترین وظایف نظام آموزشی این نیست که همه را شبیه یکدیگر تربیت کند؛ بلکه این است که ظرفیتهای متفاوت هر انسان را شناسایی و امکان شکوفایی آنها را فراهم کند. عدالت آموزشی یعنی محل تولد، میزان درآمد خانواده، نوع مدرسه و توانایی مالی والدین، تا حد ممکن تعیینکننده آینده یک کودک نباشد. یعنی اگر دو دانشآموز با استعداد و تلاش مشابه، در دو نقطه متفاوت کشور و در دو خانواده با وضعیت اقتصادی متفاوت متولد شدند، نظام آموزشی بتواند تا جای ممکن فرصتهای برابر و باکیفیتی در اختیار هر دوی آنها قرار دهد.
28 أغسطس, 07:15
هر کی این پستو میخونه، جهت جلب توجهات قلب نازنین بقیهالله و تعجیل در فرجش یه صلوات بفرسته..🤍
28 أغسطس, 04:18
اى دل شكسته بال و پرت را چه میکنی؟
صد پاره پارهى جگرت را چه مىکنی؟
گيرم كه در مقابل دشمن بايستی
نامردمان پشت سرت را چه میکنی؟
- سیدتقی سیدی
27 أغسطس, 13:56
