"اسکارلت‌دهه‌هَشتاد

به معنای واقعی کلمه خسته م.

بله آقای هوشنگ ابتهاج : چه جان هایی گرامی رفته اند از دست ! دردی ست چون خنجر یا خنجری چون درد

داشتم وسایل قدیمی رو جمع میکردم و آهنگ گوش میدادم. یکی از عروسکای قدیمیم رو گذاشتم بدم به یه نفر دیگه. داشتم با خودم فکر میکردم چقدر زود و راحت بچگی جاشو به زندگی بزرگسالی و آهنگای غمگین میده.

محمود دولت آبادی یه جا توی کتاب کلیدر میگه: «در من چیزی کم بود و در این زندگانی هم چیزی کج بود. میان ما و زندگانی یک چیزی گُنگ ماند. ما دیر آمدیم یا زود هر چه بود به موقع نیامدیم. گذشت و بهتر که می‌گذرد...» 《📚 @lBOOKl 》

همچنان امیدوار ...

پایان زندگی او یک روز پربرکت است ✨😍

کنجد میگفت بریم تراپی که اطرافیانمون کمتر عذاب بکشن که کمتر حس بد منتقل کنیم که کمتر بقیه آرزو کنن نباشیم!

:)

ولی هر چقدرم آدمای زندگیمونو دوست داشته باشیم، یه گوشه از قلبمون تا همیشه به خاطر کارایی که در حقمون کردن ازشون ناراحت میمونه.

در این مدت؛ زندگی به گونه‌ای سپری شده است که می‌توانم سال‌ها حتی بدون آن‌که اتفاقِ غم‌انگیزی رخ بدهد، غمگین بمانم. 💬داستایوفسکی

هربار میبینمش گسسته میشم از خنده😂

با صدای خیلی خیلی خیلی کم گوش بدید.

مودم نسبت به زندگی:

پای چیزی که بهش باور داری وایسا حتی اگه بهاش تنها ایستادنه✨️

📌