قهوه تلخ

ابن جمله رو در سیزده سالگی توی وبسایت رنگی رنگی خوندم [نقل قول اون روز توی سایت این بود] همون موقع خیلی روی من تاثیر گذاشت اما تا امروز متوجه عمق ماجرا نشده بودم، اینکه علاوه بر زیبایی مقاوت، دردی از شاید ها در ذهن انسان بوجود میاد و ایمانی که نسبت به خودت داری کم کم محو میشه.

خود بودن در جهانی که دائما تلاش میکند از تو چیز دیگری بسازد بزرگترین هنر زندگیست. - رالف والدو امرسون

الان میفهمم بزرگترها چقدر همه مثل هم هستن و کارهای جدید امتحان نمیکنن و همه توی دسته بندی های خاص و معین و مشخص شده قرار میگیرن! هرچقدر که بزرگتر میشی خودت بودن سخت تر میشه. دنیا با همکاری انسان هاش تورو سرخورده میکنن، نامطمئن میکنن، خسته ات میکنن ؛ بگی نگی پشیمونت میکنن از اینکه وجود داری و هستی همونطور که باید و همونجا که باید.. همچنین وقتی بزرگتر میشی انرژی قدیما رو نداری، برای مقابله، برای اعتراض یا حتی برای دوام آوردن. یکجایی تسلیم میشی و رها میکنی که شاید بتونی یک زندگی آروم تر داشته باشی. آخ ریچارد درونم داره ذره ذره نابود میشه و من هم اونقدر قوی نیستم که ازش مراقبت کنم!

May the 4th be with you..!

She lives a life she didn't choose And it hurts like brand new shoes

تقریبا یک هفته می‌شه که دارم به سریال half man فکر می‌کنم. نایل و روبن انگار کل زندگیشون به هم گره خورده، طوری که زندگی هیچ کدومشون بدون اون یکی معنایی نداره. به‌ روبن فکر می‌کنم و خشمی که انقدر درونش زیاد شده بود که حتی تلاش نمی‌کرد که بخواد پنهانش کنه. به نایل که هیچ‌وقت با خودش و هویتش کنار نیومد. مدام این فکر توی سرم می‌گذره که احتمالا یکی از ترسناک‌ترین چیزهایی که ممکنه در زندگی یک نفر پیش بیاد اینه که نتونه با خودش کنار بیاد و مجبور بشه خود واقعیش رو مخفی کنه فقط برای اینکه مورد قبول آدم‌های دیگه باشه. به ترومایی فکر می‌کنم که در کودکی به‌وجود میاد و تا آخرین لحظه‌ی زندگیت رهات نمی‌کنه و لحظه به لحظه همراهته. به عشق و نفرت فکر می‌کنم و طوری که یک نفر هم‌زمان ممکنه هم عاشق یک نفر باشه و بگه: «عشق به تو رو در تمام وجودم حس می‌کنم و این عشق هم‌زمان بهترین و بدترین چیزه. انگار عشق تو تنها چیزیه که تا حالا حس کردم.» و در لحظه‌ی بعد انقدر ازش متنفر باشه که هر کاری کنه اون رو نابود کنه. خیلی وقت بود که انقدر شخصیت‌های‌ پیچیده توی سریال ندیده بودم که باعث بشن دائما بهشون فکر کنم.

بجز درخت سرو که پیوند ناگسستنی بافرهنگ ما داره، درخت های مورد علاقه من شامل درخت بید مجنون، گردو، افرا و درخت چنار میشه.

این پروژه ی عکس سرو ـی که توی ایکس راه افتاده رو خیلی میپسندم.

الان سه ماهه من باشگاه نرفتم چون یا سگ افسردگی داشتم یا جنگ بوده یا منتظر بودم جنگ بشه هیچ چیز از بلاتکلیفی بدتر نیست.

اینو گذاشتم اینجا که اگه زنده موندم ببینم بعد پاکستان و کُره دیگه کدوم کشور ها قراره درس هایی که یادگرفتن و عملی کنن!!

اگر این رژیم باقی بمونه یک پیام واضح برای دیگران میشه که اگر به اندازه کافی آدم بکشی ، میتونی در قدرت بمونی. - زلنسکی

- see how they run 2022

شاعران توصیف ها کردند از چشمت ولی آنچه من دیدم فراتر بوده از تفهیم ها - حسین دهلوی

امشب یه اتفاق خیلی کیوت افتاد ولی متاسفانه هنوز انقدر با شما ندار نشدم که براتون تعریف کنم ولی اینجا مینویسمش.

خیلی دوست دارم پاشم برم گالری ایت کیوب، هما ، ثالث و شیرین :`]