نیمه‌شب

اشکالی نداره... شبتون خوش.

گاهی آنقدر مشغولِ دوست داشتنِ آدم‌ها میشویم که یادمان میرود خودمان هم یکی از همان آدم‌هایی هستیم که باید دوست داشته شوند. آنقدر نگرانِ ناراحت نشدنِ دیگرانیم که ناراحتیِ خودمان برایمان عادی می‌شود. آنقدر برای ماندنِ آدم‌ها کوتاه می‌آییم که یک روز به خودمان می‌آییم و میبینیم از خودِ واقعی‌مان چیز زیادی باقی نمانده. اما هیچ رابطه‌ای نباید آنقدر مهم باشد که برای حفظش خودت را گم کنی. اگر برای ماندنِ کسی باید مدام خودت را تغییر بدهی، اگر برای دوست داشته شدن باید همیشه بهترین نسخه‌ی خودت باشی، اگر برای شنیده شدن باید هزار بار توضیح بدهی، شاید وقتش رسیده باشد کمی از آن همه تلاشی که برای دیگران میکنی را برای خودت کنار بگذاری. خودت را انتخاب کردن خودخواهی نیست. گاهی تنها چیزی که لازم داری این است که یک بار هم دست خودت را بگیری و بگویی: «من هم مهمم. حتی وقتی هیچکس حواسش به من نیست.»

.نیمه شب.

به حرمت نون و نمکی که خوردیم نان را تو ببر که راهت بلند است و طاقتت کوتاه نمک را بگذار برای من... میخوام این زخم تا ابد تازه بماند...

لحظات. .عکاس من.

نمی‌دانم، شاید راست می‌گفت، مهم انتخاب لحظه ای میان مرگ و زندگی نیست مهم تاب آوردن است، آن هم به مدتی طولانی. .بعد از هفتم فوریه.

به بی زبان ها پناه ببرید،خوش زبان ها حیله گرند...

قسمت تو هرزه دلان بود،نه من ساده دل... :)

جنگلی را به آتش کشید تا فَراموش کُند درختی را...

و من اینو با گوشت و استخونم درک میکنم که میگه ادم میتونه از دلتنگی یکی به جنون برسه، ولی هــیــچ سراغی ازش نگیره.

تاابد مورد علاقه من.

غرور را بگذار برای نا‌ بلدها ادم های اصیل همیشه خاکی اند...

از بوی دود گلایه میکردند انان که قلبمان را اتش زدند...

هيچوقت به هيچكس اين اطمينان رو نده، كه هر كارى هم بكنه شما رو از دست نميده.

:)

در حسرت تو ام! مثل صدای نوزاد، در گوش زنی نازا....

این همه فریاد باید آسمان را میشکافت، یا زمین دور است یا مارا خدا گم کرده است :)