🕌بشنو وبهترین راپیروی کن🕌

«توبه و استغفار مؤمنان، از بزرگ‌ترین نیکی‌های آنان، برترین طاعت‌هایشان و والاترین عبادت‌هایشان است؛ عبادت‌هایی که به‌وسیله آن، بزرگ‌ترین پاداش را به دست می‌آورند و عذاب و کیفرهایی که سزاوار آن بوده‌اند، از آنان دفع می‌شود.» 📚 مجموع الفتاوى، ابن تيمية، ج ۱۵، ص ۵۳. https://telegram.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

توبهٔ مرد بت‌پرست و مسلمان شدن او عبدالواحد بن زید رحمه‌الله روایت می‌کند: «در کشتی بودم که باد ما را به جزیره‌ای انداخت. در آنجا مردی را دیدیم که بتی را می‌پرستید. به او گفتیم: ای مرد! چه کسی را می‌پرستی؟ به بت اشاره کرد. گفتیم: در کشتی ما کسی هست که می‌تواند مانند این را بسازد، و این شایستهٔ پرستش نیست. گفت: پس شما چه کسی را می‌پرستید؟ گفتیم: الله را. پرسید: الله کیست؟ گفتیم: همان که عرش او در آسمان است، فرمانروایی‌اش در زمین جاری است، و حکم و قضای او بر زندگان و مردگان نافذ است. گفت: از کجا او را شناختید؟ گفتیم: آن پادشاه بزرگ، پیامبری بزرگوار را به سوی ما فرستاد و او ما را از این حقیقت آگاه ساخت. پرسید: آن پیامبر چه شد؟ گفتیم: رسالتش را به انجام رساند، سپس الله او را از دنیا برد. گفت: آیا نشانه‌ای از خود برای شما به جا گذاشته است؟ گفتیم: آری، کتاب آن پادشاه را برای ما به یادگار گذاشته است. گفت: کتاب پادشاه را به من نشان دهید؛ زیرا شایسته است که کتاب‌های پادشاهان زیبا باشد. پس مصحف را نزد او آوردیم. گفت: من این را نمی‌شناسم. بخشی از قرآن را برایش تلاوت کردیم. پیوسته می‌خواندیم و او اشک می‌ریخت تا سوره به پایان رسید. سپس گفت: «شایسته نیست کسی که این سخن از اوست، نافرمانی شود.» آنگاه اسلام آورد. او را با خود همراه کردیم و شعائر اسلام و چند سوره از قرآن را به او آموختیم. شب هنگام، پس از آنکه نماز عشا را خواندیم و برای استراحت خوابیدیم، به ما گفت: «این خدایی که مرا به او راهنمایی کردید، آیا وقتی شب فرا می‌رسد، می‌خوابد؟» گفتیم: نه، ای بندهٔ الله! او بزرگ، پاینده و برپادارندهٔ همه چیز است و هرگز نمی‌خوابد. گفت: «چه بندگان بدی هستید! مولای شما نمی‌خوابد، اما شما می‌خوابید؟!» از سخنش بسیار شگفت‌زده شدیم. وقتی به عَبّادان رسیدیم، به همراهانم گفتم: این مرد تازه‌مسلمان است. پس مقداری پول جمع کردیم و به او دادیم. گفت: این چیست؟ گفتیم: برای مخارجت خرج کن. گفت: «لا إله إلا الله! شما مرا به راهی راهنمایی کردید که خودتان آن را آن‌گونه که باید، نپیموده‌اید! من سال‌ها در جزیره‌ای دورافتاده، به جای او بت می‌پرستیدم، اما او روزی مرا قطع نکرد. آیا اکنون که او را شناخته‌ام، مرا وا خواهد گذاشت؟!» چند روز بعد خبر رسید که در بستر مرگ است. به دیدارش رفتم و گفتم: آیا حاجتی داری؟ گفت: «آن کسی که شما را به جزیرهٔ من آورد، همهٔ نیازهایم را برآورده ساخته است.» عبدالواحد گفت: چشمانم سنگین شد و همان‌جا به خواب رفتم. در خواب دیدم قبرستان عبّادان به باغی سرسبز تبدیل شده است. در آن باغ، گنبدی بود و درون آن گنبد، تختی قرار داشت که بر آن، بانویی نشسته بود؛ زیباتر از او هرگز ندیده بودم. او به من گفت: «تو را به الله سوگند، او را زودتر نزد من بفرست؛ زیرا اشتیاقم به او بسیار شده است.» از خواب بیدار شدم و دیدم آن مرد از دنیا رفته است. او را غسل دادم، کفن کردم و به خاک سپردم. شب بعد دوباره خوابیدم. در خواب دیدم او در همان گنبد، در کنار آن بانو نشسته و این آیات را تلاوت می‌کند: ﴿وَٱلۡمَلَـٰۤىِٕكَةُ یَدۡخُلُونَ عَلَیۡهِم مِّن كُلِّ بَابٍ ۝ سَلَـٰمٌ عَلَیۡكُم بِمَا صَبَرۡتُمۡۚ فَنِعۡمَ عُقۡبَى ٱلدَّارِ﴾ «و فرشتگان از هر دری بر آنان وارد می‌شوند [و می‌گویند:] سلام بر شما، به پاس صبری که کردید؛ پس چه نیکوست سرانجام آن سرا(آخرت).» ✍️ابن قدامه مقدسی رحمه‌الله 📚 التوابين •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• ●○بشنو و بهترین را پیروی کن○● 📱لینک کانال: https://telegram.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

چرا آمار طلاق افزایش یافته است؟ طلاق زمانی فراوان شد که زن و شوهر، حقوق و وظایف یکدیگر را سبک شمردند و امانت‌ها و مسئولیت‌های خود را ضایع کردند. ▫️شب‌زنده‌داری تا ساعت‌های دیرهنگام. ▫️خواب ماندن از نمازها و واجبات. ▫️کوتاهی در حقوق فرزندان. ▫️و پیش از همه، بی‌توجهی به اوامر و نواهی الهی و رعایت نکردن حلال و حرام. طلاق زمانی فراوان شد که جست‌وجوی لغزش‌ها، خطاها و عیب‌های یکدیگر به عادتی همیشگی تبدیل گردید. ❌ سنگدلی جای رحمت را گرفت. ❌ سخن زشت جای سخن نیک را گرفت. ❌ اخم، تندی و خشونت جای لبخند صادقانه را گرفت. ❌ عیب‌جویی و آشکار کردن خطاها جای یادآوری خاطرات زیبا را گرفت. ❌ و فاش کردن رازهای زندگی مشترک جای حفظ امانت و پوشاندن اسرار را گرفت. ✔️ پس، از الله بترسید و پیمان‌های زناشویی را پاس بدارید و اسرار زندگی مشترک را حفظ کنید. ✍ برگرفته از خطبه «لا يفرك مؤمن مؤمنة» 🎙 شیخ علی بن زید مدخلی حفظه‌الله https://telegram.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

از موانع نیکوکاری: کینه و دشمنی. حسادت. زیرا کینه و نفرت، انسان را از نیکی و احسان به دیگران بازمی‌دارد. همچنین، نادانی نسبت به پاداش بزرگ و ارزشمندی که الله برای کارهای نیک قرار داده است، از دیگر موانع نیکوکاری به شمار می‌آید. 📚 موسوعة الأخلاق، ص۱۹۱ •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• ●○بشنو و بهترین را پیروی کن○● 📱لینک کانال: https://telegram.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

✍️زنی از اعراب، همسرِ درگذشته‌اش را چنین توصیف کرد: «به الله سوگند، هرگاه به خانه می‌آمد، خوش‌رو و خندان بود و هرگاه از خانه بیرون می‌رفت، کم‌حرف و باوقار بود، از آنچه در خانه می‌یافت می‌خورد، و دربارهٔ آنچه نبود، پرس‌وجو و گله نمی‌کرد.» 📚 محاسن التأويل (۳/۵۶) •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• ●○بشنو و بهترین را پیروی کن○● 📱لینک کانال: https://telegram.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

رفتار شایسته با همسر ✍️شیخ ابن عثیمین رحمه‌الله می‌فرماید: امام نووی رحمه‌الله بابی را با عنوان «سفارش به نیکی با زنان» آورده است؛ یعنی سفارش به اینکه انسان با آنان با نرمی و مهربانی رفتار کند و دربارهٔ آنان تقوای الهی پیشه سازد؛ زیرا زنان نیازمند کسی هستند که از آنان حمایت کند، دلجویی‌شان نماید و با آنان به نیکی سخن بگوید. چنان‌که الله متعال فرموده است: ﴿الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ﴾ «مردان سرپرست و مسئول زنان‌اند.» [نساء: ۳۴] سپس امام نووی به این آیه استدلال کرده است: ﴿وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ﴾ «و با آنان به شایستگی و نیکی معاشرت کنید.» منظور از معاشرت، هم‌نشینی، هم‌زیستی و رفتار با همسر است؛ یعنی انسان در برخورد و زندگی با او، به شیوه‌ای پسندیده رفتار کند. «معروف» آن چیزی است که شریعت آن را نیکو دانسته و عرف صحیح نیز آن را پذیرفته باشد؛ اما معیار اصلی، شریعت است. هرچه شریعت تأیید کند، «معروف» است، و هرچه شریعت آن را ناپسند بداند، «منکر» است؛ هرچند مردم آن را عادی یا پسندیده بشمارند. ایشان در ادامه می‌فرماید: تمام آیات قرآن و احادیث پیامبر ﷺ بر لزوم مدارا، مهربانی، توجه به حال زن و رفتار نیکو با او دلالت دارند. همچنین مرد نباید انتظار داشته باشد که همسرش همهٔ حقوق او را به کامل‌ترین وجه ادا کند؛ زیرا رسیدن به کمال برای انسان ممکن نیست. پس سزاوار است که گذشت کند، چشم‌پوشی نماید و او را ببخشد. 📚 شرح ریاض الصالحین، ۳/۱۱۴ •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• ●○بشنو و بهترین را پیروی کن○● 📱لینک کانال: https://telegram.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

چگونگی برخورد با همسری که نماز نمی‌خواند از شیخ‌الاسلام ابن تیمیه رحمه‌الله پرسیده شد: اگر مردی همسری داشته باشد که نماز نمی‌خواند، آیا بر او واجب است که او را به نماز امر کند؟ و اگر نپذیرفت، آیا باید از او جدا شود یا نه؟ ایشان پاسخ دادند: بر شوهر واجب است که همسرش را به نماز امر کند. بلکه هر کسی که توانایی امر به نماز را دارد، اگر شخص دیگری این وظیفه را انجام نداده باشد، انجام آن بر او واجب است. الله متعال فرموده است: ﴿وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا﴾ «خانواده‌ات را به نماز فرمان بده و خود نیز بر آن شکیبا باش.» و نیز فرموده است: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ﴾ «ای کسانی که ایمان آورده‌اید، خود و خانواده‌تان را از آتشی که هیزم آن مردم و سنگ‌ها هستند، حفظ کنید.» و پیامبر ﷺ فرمودند: «به آنان آموزش دهید و آنان را تربیت کنید.» همچنین شایسته است که در کنار امر به نماز، او را با تشویق، ترغیب و بیان فضیلت نماز نیز به آن دعوت کند؛ همان‌گونه که انسان عزیزانش را به امور سودمند تشویق می‌کند. اگر با وجود این، بر ترک نماز اصرار ورزد، در قول صحیح، بر شوهر واجب است که او را طلاق دهد. و کسی که نماز را ترک می‌کند، به اتفاق مسلمانان مستحق مجازات است تا زمانی که نماز را برپا دارد؛ بلکه اگر بر ترک نماز اصرار ورزد و نماز نخواند، در فقه اسلامی دربارهٔ حکم او احکام شدیدی ذکر شده است. 📚 مجموع الفتاوى (۳۲/۲۷۶–۲۷۷) https://telegram.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

📢 از کانال ما حمایت کنید اگر به دنبال یادگیری صحیح مبانی شریعت اسلام بر اساس قرآن و سنت هستید، از شما دعوت می‌کنیم از کانال ما حمایت کنید. لطفاً به کانال بپیوندید، آن را به دوستان و آشنایان خود معرفی کنید و لینک آن را نشر دهید تا دیگران نیز از مطالب مفید آن بهره‌مند شوند. 🔗 https://telegram.me/konoz_fa جزاکم الله خیراً

📌رسول الله ﷺ فرمودند: «سخن‌چین وارد بهشت نمی‌شود.» (متفقٌ‌علیه) شیخ ابن عثیمین رحمه‌الله می فرماید: «سخن‌چینی آن است که انسان سخن یک نفر را برای فردی دیگر نقل کند، با هدف ایجاد فساد و بر هم زدن روابط، و این عمل از بزرگ‌ترین گناهان است.» 📚 مجموع الفتاوى، ج ۱۰، ص ۸۶۲. •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• ●○بشنو و بهترین را پیروی کن○● 📱لینک کانال: https://telegram.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

🌱 گناهان ✍شیخ‌الاسلام ابن تیمیه رحمه‌الله می‌فرماید: «انسان همواره گناه می‌کند؛ پس او بنده‌ای نیازمند و گناهکار است، و پروردگارش با او مهربان است و او را می‌آمرزد، و او آمرزنده و مهربان است. اگر رحمت و احسان الله نبود، هیچ خیری نه در دنیا و نه در آخرت نصیب انسان نمی‌شد. و اگر آمرزش او نبود، بنده از شرّ گناهان خود در امان نمی‌ماند. انسان همواره به دو چیز نیازمند است: به دست آوردن نعمت، و دور شدن بلا و شر. نعمت، جز با رحمت الله به دست نمی‌آید، و شر و بلا، جز با آمرزش او دفع نمی‌شود. زیرا منشأ هر شرّی، تنها گناهان بندگان است. چنان‌که الله متعال می‌فرماید: ﴿مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ﴾ «هر نعمتی که به تو می‌رسد، از سوی الله است، و هر بدی و مصیبتی که به تو می‌رسد، از جانب توست.» 📚 مجموع الفتاوى، ابن تیمیه ۱/۴۲ •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• ●○بشنو و بهترین را پیروی کن○● 📱لینک کانال: https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

«خانواده‌ات بر تو حقی دارند.» ابن جوزی رحمه‌الله می‌فرماید: برخی از زاهدان، همواره سکوت اختیار می‌کنند و از معاشرت با خانوادهٔ خود کناره می‌گیرند. در نتیجه، با بداخلاقی و گرفتگیِ چهره و رفتارشان، همسر و فرزندان خود را می‌آزارند، و سخن پیامبر ﷺ را از یاد می‌برند که فرمودند: «همانا خانواده‌ات بر تو حقی دارند.» در حالی که رسول الله ﷺ شوخی می‌کرد، با کودکان بازی می‌نمود، با همسرانش گفت‌وگو می‌کرد و با عایشه رضی‌الله‌عنها مسابقهٔ دو می‌داد، و نمونه‌های فراوان دیگری از خوش‌اخلاقی و مهربانی از ایشان نقل شده است. پس چنین زاهدی که به سبب گوشه‌گیری و بداخلاقی، همسرش را مانند زنی بی‌شوهر و فرزندش را مانند یتیم رها می‌کند، گمان می‌برد این کار او را برای آخرت آماده‌تر می‌سازد؛ در حالی که از روی بی علمی نمی‌داند خوش‌رفتاری، صمیمیت و انس با خانواده، خود از عوامل یاری‌رسان انسان بر راه آخرت است. در صحیح بخاری و صحیح مسلم نیز آمده است که پیامبر ﷺ به جابر رضی‌الله‌عنه فرمودند: «چرا با دختری باکره ازدواج نکردی تا با او شوخی و بازی کنی و او نیز با تو شوخی و بازی کند؟» گاه نیز این زاهدِ خشک‌ و تند خو، چنان در این روش افراط می‌کند که از همبستری با همسرش نیز خودداری می‌کند؛ در نتیجه، یک وظیفهٔ واجب را به خاطر پرداختن به عبادتی مستحب و ناپسند از جهت افراط، ضایع می‌سازد. 📚 تلبيس إبليس، ص ۲۲۸ •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• ●○بشنو و بهترین را پیروی کن○● 📱لینک کانال: https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

ای کسی که همسرت را به خاطر به دنیا آوردن دختر سرزنش می‌کنی، از الله بترس! ▪️ «ابوحمزه چرا نزد ما نمی‌آید؟» ابوحمزه ضَبّی پس از آنکه همسرش دختری به دنیا آورد، خیمهٔ او را ترک کرد و شب‌ها را نزد همسایگان می‌گذراند. روزی از کنار خیمهٔ همسرش عبور کرد،شنید که او دختر کوچکش را در آغوش گرفته، آرام می‌جنباند و این اشعار را زمزمه می‌کند: چرا ابوحمزه نزد ما نمی‌آید؟ همواره در خانهٔ همسایه می‌ماند. از اینکه ما پسر نیاورده‌ایم خشمگین است،به الله سوگند، این در اختیار ما نیست. ما تنها همان چیزی را می‌پذیریم که الله به ما عطا می‌کند، و ما همچون زمینی برای کشاورزان خود هستیم، آنچه را در ما کاشته‌اند، همان را می‌رویانیم. وقتی ابوحمزه این سخنان را شنید، بی‌درنگ به خانه بازگشت، نزد همسرش رفت و سرِ همسر و دخترش را بوسید. 📚 تفسیر طبری (۱۴/۸۳) •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

✍شیخ ابن عثيمين رحمه‌الله می فرماید: از آثار و برکات صلهٔ رحم این است که، الله در دنیا و آخرت با شخص صله‌کننده پیوند برقرار می‌کند؛او را مشمول رحمت خود می‌ سازد،کارهایش را آسان می‌گرداند و گرفتاری‌ها و اندوه‌هایش را برطرف می‌کند. همچنین صلهٔ رحم سبب نزدیکی اعضای خانواده, محبت و دوستی میان آنان, مهربانی و دلسوزی نسبت به یکدیگر, یاری رساندن به هم در سختی‌ها, و پیدایش شادمانی و سرور می‌شود؛ و این امور، تجربه‌شده و شناخته‌شده‌اند. و همهٔ این فواید، هنگامی که قطع رحم و دوری و جدایی میان خویشاوندان پدید آید، به ضدّ خود تبدیل می‌شوند. 📚 حقوق دعت إليها الفطرة، ص ۱۹–۲۰ https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

✍ابن جوزی رحمه‌الله می گوید: مردی نزد من از نفرت و بیزاری‌اش نسبت به همسرش شکایت کرد، سپس گفت: «به دلایلی نمی‌توانم از او جدا شوم، از جمله: بدهی‌های زیادی که بر گردن من دارد، کم بودن صبر و تحمل من، و اینکه تقریباً نمی‌توانم زبانم را از شکایت و سخنانی که نشان‌دهنده‌ی بیزاری من از اوست، نگه دارم.» به او گفتم: «این روش سودی ندارد؛ بلکه باید مشکلات را از راه درست حل کرد. شایسته است با خودت خلوت کنی و بدانی که او به سبب گناهانت بر تو مسلط شده است؛ پس باید در عذرخواهی، بازگشت به سوی الله و توبه، تلاش بیشتری کنی.» اما بی‌تابی کردن و آزار رساندن به او، فایده‌ای ندارد؛ همان‌گونه که حسن بصری درباره‌ی حجاج گفت: «این (رفتار حجاج) مجازاتی از جانب الله برای شماست؛ پس مجازات او را با شمشیر پاسخ ندهید، بلکه با استغفار با آن مقابله کنید.» و بدان که تو در جایگاه آزموده شدن قرار داری، و در برابر صبر خود پاداش داری. ﴿وَعَسَىٰ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ﴾ «و چه بسا چیزی را ناخوش بدارید، در حالی که آن برای شما خیر است.» (بقره: ۲۱۶) اما آزار رساندن تو به آن زن، هیچ توجیهی ندارد؛ زیرا او بر تو مسلط شده است (به عنوان یک امتحان)، پس مشغول اصلاح خویش باش، نه آزار او. از برخی سلف نقل شده است که مردی او را دشنام داد؛ پس پیشانی خود را بر زمین گذاشت و گفت: «بار الها! گناهی را که باعث شد این شخص را بر من مسلط کنی، بیامرز.» 📚 صيد الخاطر، ص ۴۰۴–۴۰۵ https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

هیچ کار نیکی را هرچند کوچک، ناچیز مشمار. ✍از ابوالعالیه رحمه‌الله روایت شده است: «روزی نزد عایشه رضی‌الله‌عنها بودم و چند زن نیز در حضور ایشان بودند، نیازمندی آمد؛ عایشه دستور داد یک دانه انگور به او بدهند، آن زنان از این کار تعجب کردند. عایشه رضی الله عنهافرمود: "در همین یک دانه انگور نیز ذرات فراوانی وجود دارد." ایشان با این سخن به فرمودهٔ الله متعال اشاره داشت: ﴿فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ﴾ «پس هر کس به اندازه ذره‌ای کار نیک انجام دهد، آن را خواهد دید.» [سوره زلزله: ۷] 📚 الزهد، امام احمد، ص۱۷۳. https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

❀شیخ‌الاسلام ابن‌تیمیه رحمه‌الله فرمودند: «هرگاه الله برای بنده‌ای خیر بخواهد،دعا کردن و یاری خواستن از خود را به او الهام می‌کند، و دعا و استعانت او را سبب رسیدن به خیری قرار می‌دهد که برایش مقدّر کرده است. چنان‌که عمر رضی‌الله‌عنه فرمود: «من نگران اجابت دعا نیستم، بلکه نگرانی من این است که آیا به من توفیق دعا داده می‌شود یا نه، زیرا هرگاه دعا کردن به انسان الهام شود، اجابت نیز همراه آن خواهد بود.» 📚 اقتضاء الصراط المستقيم (۲/۲۲۹) •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

الله متعال می‌فرماید: ﴿وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى﴾ [احزاب: ۳۳] و در قرائتی دیگر آمده است: ﴿وَقِرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ﴾ معنای قرائت نخست (وَقَرْنَ): از ریشه «قرار» است؛ یعنی در خانه‌های خود بمانید و جز برای نیاز و ضرورت، از خانه خارج نشوید. و معنای قرائت دوم (وَقِرْنَ): از ریشه «وقار» است؛ یعنی با وقار و متانت باشید. این دو قرائت از نظر معنا با یکدیگر پیوند دارند؛ زیرا هرگاه زن در خانه خود قرار گیرد، وقار و متانت او حفظ می‌شود. اما اگر بسیار از خانه بیرون رود و پیوسته در رفت‌وآمد باشد، این خروج و ورود مکرر و بی‌قراری، او را از وقار دور می‌کند و زمینه پیدایش صفات ناپسند را فراهم می‌سازد. ✍🏻 شیخ عبدالرزاق بدر حفظه‌الله 📚 رسائل تهم المرأة المسلمة، ص۴۰ https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

از عشق، نوعی وجود دارد که کفر و شرک به الله عزوجل است! 📌امام ابن‌قیم رحمه‌الله می فرماید: «گاه عشق به مرحله‌ای می‌رسد که کفر است؛ مانند کسی که معشوق خود را همتای الله قرار می‌دهد و او را همان‌گونه که الله را دوست دارد، دوست می‌دارد، پس چگونه خواهد بود اگر محبت معشوق در دل او از محبت الله بیشتر باشد؟! این عشقی است که اگر صاحبش بدون توبه از دنیا برود، آمرزیده نمی‌شود؛ زیرا از بزرگ‌ترین انواع شرک است، و الله شرک را نمی‌آمرزد، مگر آن‌که بنده با توبه‌ای راستین و نابودکننده گناه به سوی او بازگردد. نشانه این عشقِ شرک‌آلود و کفرآمیز آن است که عاشق، رضایت معشوق را بر رضایت پروردگارش مقدم بدارد؛ و هرگاه حق معشوق و خواسته او با حق الله و فرمانبرداری از او در تعارض قرار گیرد، حق معشوق را بر حق پروردگارش ترجیح دهد و خشنودی او را برگزیند. برای معشوق، ارزشمندترین چیزهایی را که در اختیار دارد فدا کند، اما اگر چیزی برای الله انجام دهد، کم‌ارزش‌ترین و ناچیزترینِ آن را تقدیم کند. همه توان خود را برای خشنود ساختن معشوق، اطاعت از او و نزدیک شدن به او به کار گیرد، و برای پروردگارش تنها زمانی را باقی بگذارد که از معشوقش اضافه آمده باشد. در احوال بسیاری از دلباختگانِ صورت‌ها و زیبایی‌های ظاهری بنگر، خواهی دید که حال آنان با این توصیف کاملاً سازگار است. سپس حال آنان را در یک کفه ترازو، و توحید و ایمانشان را در کفه دیگر قرار بده، و با ترازویی بسنج که الله و رسولش از آن خشنود باشند و با عدالت موافق باشد.» 📚 الداء والدواء، ص ۳۲۳. https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

ابو عثمان جاحظ رحمه‌الله می گوید: «با افراد نادان و کم‌خرد همنشینی مکن زیرا از همنشینی با آنان، فسادی به تو می‌رسد که از همنشینی با خردمندان در مدت‌های طولانی، آن مقدار صلاح و نیکی به تو نمی‌رسد؛ چراکه فساد، پیوند و نفوذ بیشتری در سرشت‌های انسان دارد.» 📚 محاضرات الأدباء (۱/۲۱) https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon

در کتاب حلیة الأولیاء از عبدالله بن عباس رضی‌الله‌عنه نقل شده است که فرمود: «ای صاحب گناه! از بدیِ عاقبت آن در امان مباش؛ زیرا چیزهایی که پس از گناه می‌آیند، گاهی از خودِ گناه بزرگ‌ترند. از جمله: کم شدن حیا از کسانی که در سمت راست و چپ تو هستند(فرشتگانی که گناه را ثبت می کنند)، در حالی که مشغول گناهی؛ این از خود گناه بزرگ‌تر است. خندیدن تو در حالی که نمی‌دانی الله با تو چه خواهد کرد، از خود گناه بزرگ‌تر است. شاد شدن به گناه، هنگامی که موفق به انجام آن می‌شوی، از خود گناه بزرگ‌تر است. اندوهگین شدن برای از دست رفتن گناه، هنگامی که نتوانستی آن را انجام دهی، از خود گناه بزرگ‌تر است. ترس تو از باد، وقتی پردهٔ در خانه‌ات را تکان می‌دهد در حالی که مشغول گناهی، اما قلبت از نگاه الله به سوی تو نمی‌لرزد؛ این نیز از خود گناه بزرگ‌تر است.» 📚 الداء والدواء، ج ۱، ص ۱۲۵–۱۲۶ •┈┈••✾•🌿🌺🌿✾••┈┈• https://t.me/beshnovabehtarinrapeyravikon