نمی‌دانم،

شب‌ها درگیر گمانه‌زنی برای رخدادهایی بود که در روز به وقوع می‌پیوستند.

تنه ها.

سلطان قلب‌ها، شخصیتی ممتاز، کثیرالسفر و جهان‌دیده؛ جناب آقای سوسک.

امشب خدا میخاد مارو بکنه؛ حالا شاید آزمایش باشه.

زندگیمون اینطوریه که توو کسری از ثانیه از جام جهانی اسکرول میشه به جنگ جهانی..

در تصرف درّه ها و تپه ها.

امروز هنوز شروع نشده بود، که ده نمره را به خودم دادم و می‌خواهم بخوابم. بالاخره بعد از چند روز توانستم یک نفر دیگر را ناراحت کنم.

امشب شاخه‌ها مرا به سیطرهٔ خویش درآوردند.

اندکی در زیاده‌روی استغراق خواهم کرد، سپس به آغوش خواب پناه می‌برم.

روزنه ای که برای من باز شد.

بازی عادلانه نیست نروژ یک گل جلو هست.

میان شاخه های ژولیده.

داشت بیست‌وشش‌ساله می‌شد و می‌گفت پیر شده‌ام. هیچ مَفَرّی نمی‌دید که او را از این استهلاک درونی برهاند. از زیبارویان نرم‌تن، تریاک و شراب نیز فاصله گرفته بود. در انزوای خویش فرسوده می‌شد و سیگار می‌کشید. در ساعات غیر معینی می‌آمد و تأملاتی را که از پیش نگاشته بود اینجا الصاق می‌کرد.

برایم مهم نیست دیگران چه فکری راجع به من میکنن، دیگران اگر فکر کردن بلد بودن یک فکری به حال خودشان میکردن.

همچنین تو گوه و کثافت.

زیاد تو نقشت فرو رفتی

آقای سوسک باری دیگر از سفر برگشته است. احوالاتی از جهان های دیگر با خود دارد، اما نخستین جمله‌ای که بر زبان آورد این بود که هیچ موجودی در هیچ‌کجای آن جهان‌ها به اندازهٔ آدمی خوارکسه نیست. حال اندکی زمان خواهد برد تا تمامی مشاهدات آقای سوسک را برای شما انسان‌های فانی مکتوب بکنم.

آقا من بابت لحن کیریم عذرخواهی میکنم؛ سه ساعت شد اما برق هنوز نیامده است.