اِنقباضِ مغزَم؛

انقدر آدم کشتید و ظلم کردید که مدت‌هاست وقت نکردم برای زندگی داغون خودم گریه کنم.

میروند آنان که بیش از همه قول ماندن دادند - جمله اش را تمام کرد و سرش را بر روی بالشت گذاشت آرزوی او اما برای آن شبش مرگ بود

???

‏غم آنقدر زیاد بود که عزا صاحب مشخصی نداشت..

من پذیرفته ام که پناهی جز اغوش خود ندارم …..

موضوع بر سر امید بود؛ چیزی بسیار مقدس تر از زندگی...

‘و فهمیدم آدم می‌تواند هرگز کسی را ندیده باشد و نشناسد اما با اندوه و زخم او، قلبش هزاران تکه بشود.’

‏کاش دوتا بودم یکی ادامه میداد یکی بسیار و بسیار گریه می‌کرد…

‏چهل روز است که من در عجبم که چطور خاک ایران از شدت خون نلرزید. چطور اسمان به زمین نیامد. چطور عقربه های ساعت متوقف نشدند. چهل روز است که دیگر معنای زندگی را نمیفهمم. من چهل روز با تمام وجودم کل دنیا را نفرین کردم...

راجبش دراز کشیدم کف اتاق و به سقف زل زدم.

با اذان صبحی که روزه میگیرید بچه هامونو اعدام میکنند

دیگه چشام به خیس بودن عادت کرده هر ثانیه هر دقیقه هر ساعت

مهدی قهرمان شجاع و دوست همیشگی من چهل روز از نبودنه تو و جاوید نام شدنت میگذره . نام تو همیشه روی قلب ها و دل های ایرانیان تمام دنیا حک میمونه و تو در ذهن ما باقی خواهی موند شوالیه شجاعه ایران فرزند ایران و جان فدای میهن ، مهدی زمانی ؛

هیچوقت قدیمی نمیشه

دانش آموزای اکثر مناطق کشور اعلام کردن «فردا و پس فردا» به احترام چهلم جاوید نام های اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی، به مدرسه نمیرن. @AfshaHot