اِنقباضِ مغزَم؛

‏شما هرچیزیو که تو زندگیت از دست بدی بعدا میتونی یه طوری جبرانش کنی به جز دختری که واقعا عاشقته.

در پزشکی یک پدیدهٔ جالب داریم به اسم Cardiac Memory یا حافظه‌ی قلب. یعنی قلب مدتی با یک الگوی غیرطبیعی کار می‌کند، بعد همه‌چیز ظاهرا نرمال می‌شود اما روی نوار قلب هنوز رد گذشته دیده می‌شود؛ انگار یادش نرفته قبلا چه بلایی سرش آمده بود. فراموشی فقط اسم بهتری برای دورشدن است نه تمام شدن...

دیگر نمی‌خواهم غصه بخورم. هرچیز شده، باید می‌شده و هرچیز نشده، نباید می‌شده، می‌خواهم بعد از این زیاد فکر نکنم و زیاد دقیق نباشم و زیاد توجه نکنم... می‌خواهم آرام باشم؛ مگر چقدر زنده می‌مانم که تمام عمرم به فکر و خیال بگذرد؟!

سلام بر تویی که آنقدر قوی حسابت کردند که نه کسی همراهی‌ات کرد و نه کسی نگرانت شد و همیشه خودت تک و تنها زخم‌هات را بستی و اشک‌هات را پاک کردی و مقتدرانه به پیش رفتی و ادامه دادی، جوری که با وجود آن‌همه زخم، حتی احتمال هم ندادند که تو در خلوتت چقدر شکننده‌ای و چقدر نیاز به حمایت داری.

بله محمود درویش عزیز؛ گاهی قلب سزاوارتر از عقل برای آلزایمر است.

دیر میفهمی که با هر نخی نباید رویا بافت.

No caption

اگر دوام آوردن خود یک هنر باشد، ما این روزها بی آنکه بدانیم در حال خلق یک شاهکاریم.

امشب یه شکست خورده ام هزار تا جمله و حرف تو سرم رد و بدل میشه که من دوباره از جونِ خودم ضربه خوردم باورم نمیشه !

https://telegram.me/BChatsBot?start=sc-kRJGEvWhUa Talk to me; ....

یه جا شاملو برای آیدا می‌نویسه : آیدا؛ این که مرا به سوی تو می‌کشد عشق نیست، شکوه توست . و آنچه مرا به انتخاب تو برمی‌انگیزد، نیاز تن من نیست یگانگی ارواح و اندیشه‌های ماست . حقیقتاً خیلی قشنگه

اشکالی در کارِ دنیاست که گریه، رفعش نمی‌کند.

امیدوارم روزی که نجات پیدا کردی، زندگی چیزهایی را که دوست داشتی از تو نگرفته باشد عزیزِ من…

به نبودنِ تو فکر کردم و فریاد کشیدم: «دنیا! واقعاً می‌توانی از این هم غم‌انگیزتر شوی؟»