𝒾𝓃 𝓂𝒴 𝓂𝒾𝓃𝒹🪷

نظر من رو بخوای بهترین نوع دوستی از نوعِ «آتش بس»هست بتونی صبح تا شب بزنی تو سر و کله دوستت اما تهش چیزی بینتون خراب نشه

من ذوووق🥹 دقیقا نظر منم همینه مگه چند بار زندگی میکنیم که همش بخوایم توی یک نقطه از جهان باشیم و بقیه اش رو نبینیم؟! البته در سفر کردن واقعا شیوه سفر خیلی موثره سفر های با تور بیشتر جنبه تفریحی داره اما وقتی سعی میکنی خودت مثل مردم اون مکان چند روزی که هستی رو زندگی کنی و باهاشون ارتباط برقرار کنی خیلی دیدگاه های جدیدی بهت میده با آرزوی روزی که سفر کردن برای همه یک انتخاب در دسترس باشه ✨

چقدر تجربه سفرهای ایشون جالبه و تنوع زیادی داره؛ آز آسیا تا اروپا مقدار زیادی غبطه خوردم؛ خودم هم بسیار بسیار به سفر کردن (نه لزوما مهاجرت) به سرزمین های مختلف و معاشرت با مردم و فرهنگهای مختلف علاقه دارم امیدوارم شرایطی پیش بیاد که برای همه مردم در دسترس باشه

هر موقع به جای استدلال آوردن مجبور به مغلطه کردن شدی حداقل توی دلت شک کن برو خودت بگرد برای حرفت استدلال پیدا کن اگر استدلال درست پیدا نکردی و بازم جز مغلطه کردن راهی نداشتی اینو بدون تغییر نظر دادن عیب نیست

مد شده هر کسی یک مغلطه رومیبره با کلمه های قشنگ مینویسه پست اسلایدی میکنه کنارش یک آهنگ بی کلام قشنگ هم میزاره و بوم طرف میخونه و باورش میشه حتی به خودش زحمت نمیده بره از هوش مصنوعی که بی طرفه حرف های همون پست رو صحت سنجی کنه ببینه گولش زدن یا واقعیه

تارگی ها به صورت خیلی اتفاقی وقتی از آدما بجای بحث های تند سیاسی و جبهه گیری های الکی یکسری سوال در مورد دلایلی که به اون عقیده رسیدن می پرسم یکهو تصمیم میگیرن بحث سیاسی نکنن😂 مدیونین فکر کنین خودشونم دلیل شکل گیری عقیدشون رو نمیدونن و فقط دارن حرف جامعه موردِ پسندشون رو تکرار میکنن

حالا که حرف سیم های شلوغ برقِ عراق شد اینا هم لوله های گاز فرانکفورت بودن واقعا نفهمیدم چرا بجای زیر زمین آوردنشون روی زمین خیلی شهر زشت شده بود

این سیمای برقشون واقعا روی اعصابه نمیدونم وقتی بارون میاد خطرناک نمیشه؟ چون بعضی وقتا ارتفاعشم کم میشه به علت تعدد زیاد یکجوری در هم تنیده شدن که فکر کنم اگر بخوان درستشونم کنن به این سادگی ها نمیشه قسمت بدش اینجاست که بالا و پایین شهر نداره همه جا هستن حتی محله های خوب

آسمون خیلی خوبه ستاره داره ابر داره ماه داره هر موقع هم دلت بخواد میتونی بهش نگاه کنی تا کسایی که کنارت نیستن رو ببینی و احساس کنی 🌌

هر چی بیشتر سفر می‌کنم، بیشتر به این نتیجه می‌رسم که ما ایرانی‌ها واقعاً تو تمیزی یه سروگردن از بقیه بالاتریم. اصلاً انگار تمیزی تو خون ماست! ببین، یه مرحله از تمیزی هست که مختصِ مسلمان‌هاست؛ خب مشخصه، به خاطر همین بحثِ طهارت و وضو که باعث می‌شه آدم مرتب خودش رو پاک و تمیز کنه. ولی قضیه اینجاست که من تو کشورهایی مثل مالزی یا فرانسه واقعاً بوی بدِ دستشویی رو حس می‌کردم! بعد جالبه می‌گن ما روزی یه بار می‌ریم حموم و خیلی تمیزیم. خب عزیزِ من، وقتی از صبح تا شب دستشویی می‌ری و خودت رو نمی‌شوری، معلومه که مجبوری روزی یه بار بری حموم که اون بوها از بین بره! ولی داستانِ ما ایرانی‌ها فرق می‌کنه. انگار ما یه ورژنِ خاص و خفن‌تر از تمیزی هستیم. انگار اون فرهنگ تمیزی که از قبلِ اسلام تو فرهنگِ خودمون بوده، با این طهارتِ اسلامی ترکیب شده و «بوم!»؛ نتیجه‌اش شده این مردمِ تمیز. خدایی شهرای خودمون(به جز جنوب) رو با خیلی از پایتخت‌های دنیا مقایسه کردم؛ تهران، مشهد، اصفهان، واقعاً خیابوناشون از خیلی از کلان‌شهرهای دنیا تمیزتره. اما یه «اما»ی بزرگ این وسط هست... وقتی می‌رسیم به تمیزیِ محیط‌زیست، واقعا اروپایی ها سرآمد هستن. فرهنگشون تو این یه مورد واقعاً عجیبه. یعنی چی؟ یعنی تو خیابون شهرشون ممکنه آشغال ببینی، ولی تو جنگل؟ حتی یه ته سیگار هم پیدا نمی‌کنی! برعکسِ ما که متأسفانه طبیعت‌مون پر از زباله است. این‌قدر این موضوع براشون جدیه که یادمه تو جاده‌ی آلمان به هلند، کنار یه پمپ‌بنزین ایستادیم. اون پیاده‌رویِ کنارِ پمپ‌بنزین فاجعه بود؛ می‌تونم بگم بالای ۵۰۰ تا ته سیگار ریخته بود اونجا، بوی گندِ سطل آشغالش هم اجازه نمی‌داد حالت رو بد میکرد! ولی همون‌جا که واردِ جنگل می‌شدی، انگار وارد یه دنیای دیگه می‌شدی. هیچی، هیچ‌چی نبود! تمیزِ تمیز! نمیدونم رمز موفقیتشون در ساختِ این فرهنگ چیه ولی حداقل امیدوارم نسل ما بتونه حفاظت محیط زیست رو تبدیل به یک فرهنگ کنه

خدایا یا من پولدار شم یا قیصر که سالهاست لس آنجلسه بیاد تو راهپیمایی کیلومتری عید غدیر در تهران کنسرت بزاره

میگن وقتی خیلی درگیر یک موضوع میشی متوجه سختیش نیستی وقتی ازش رها میشی تازه میفهمی چی بوده اینترنتم همینه وقتی اینترنت پر سرعت داری تازه میفهمی قطع و وصل شدن فیلتر شکن و کندی نت ایران چطور روزانه ریز ریز روی مغزت راه میرفته یعنی قشنگ بازی اعصابیه که شدن جزوی از روزمره زندگیمون

هر کار میکنم نمیتونم برداشت مهربانی از زبان عربی داشته باشم حتی وقتی دارن ابراز محبت هم میکنن انگار دعوا دارن فکر کنم به خاطر مخرج حروفشونه زبان آلمانی هم همین حس رو بهم میداد

اینجا دارن بستنی یخی پرت میکنن

ببین همچین حالتی محکم پرت میکنن

توی حرم های اینجا در ایام عید باید خیلی خیلی مراقب سرت باشی چون هر لحظه ممکنه یک عدد شکلات به وحشتناک ترین حالت ممکنه بخوره تو فرق سرت پ.ن: ناخن مامانم از برخورد یک شکلات شکست😂

رفتم یکی از سوپرمارکت‌های مرکز نجف،پر بود از خوراکی‌هایی که واسه ما توی ایران لاکچری حساب میشه ولی اونجا؟ به نظر خیلی در دسترس میومد دلم گرفت که چرا برای ما خرید یک خوراکی مشهور باید سخت باشه؟ همین‌جور که توی خودم بودم چشمم افتاد به شیشه‌های نوتلا یادِ چند سال پیش افتادم که چقدر عاشقش بودم اما وقتی شکلات فرمند رو تست کردم فارغ از قیمت و … بیشتر از مزه اش خوشم اومد و حالا ترجیحم بین نوتلا و فرمند، قطعا فرمند هست خلاصه همون لحظه یه چیزی ذهنم رو درگیر کرد شروع کردم با دقت قفسه‌ها رو نگاه کردن که ببینم برندهای عراقی کجا هستن؟دیدم واقعاً کم بودن! کمتر از برندهای خارجی حتی کمتر از کالاهای ایرانی که قفسه‌ها رو پر کرده بودن اونجا بود که یهو یه تلنگر بهم خورد با خودم گفتم ببین درسته دلم می‌خواد مردم خودمون هم همه‌چی رو راحت بخرن ولی این حضورِ پررنگِ جنس‌های ایرانی توی یه کشور دیگه یعنی چرخِ تولید توی خونه‌ی خودمون داره می‌چرخه یعنی هزاران کارگرِ ایرانی دارن نون می‌خورن شرایط اقتصادیمون خیلی وحشتناکه اما وقتی میبینم مردم همین کشور میتونن خودشون چیزی که نیاز دارن رو تولید کنن ریشه های امید توی قلبم جوونه میزنن

در خصوص معماری ها من فقط در مسجد کوفه و مسجد سهله(بعضیا میگن محل فرماندهی امام مهدی (ع) اونجا هست بعد ظهور) حس معماری کمی کوفی بهم دست داد بقیه حرم ها از نظر معماری شباهت زیادی به حرم امام رضا (ع) داشتن مثل اینکه حرم ها رو ایرانی ها ساختن( در مورد کاظمین که مرقد پدر و پسر اما رضا (ع) هست استان قدس ساخته) فرش های اکثر حرم ها موقوفه مالک ایران مال بود که یکی از ثروت مند ترین افراد ایرانه در مجموع هنر ایرانی در عراقِ عرب مشابه نگین انگشتری میدرخشه

در نهایت اینکه در عراق اگه فقیر باشی و تشنه باشی بلاخره از تو مساجد و حرم ها و مراکز خرید میتونی آب آشامیدنی پیدا کنی اما در کشور های اروپایی که من دیدم(بجز سوئیس) اگر تشنه باشی و ۱ یورو پول نداشته باشی(حداقل قیمت بطری آب) باید از تشنگی هلاک شی یا اینکه آب غیر شرب بخوری چون هیچ جا آب رایگان نیست

بفرمایید آب نذری 😅 عراق هم مثل فرانسه، آلمان، هلند، بلژیک و ترکیه آب لوله کشی آشامیدنی نداشت… به همین خاطر آب نذری میدن به نظر من چند تا نکته در مورد آب لوله کشی آشامیدنی وجود داره: ۱) وجود آب لوله کشی آشامیدنی منجر به ایجاد رفاه در زندگی روزمره میشه (هعی نباید درگیر خرید شل های بطری آب و جابجایی شون باشی ؛ عملا وقتی آب آشامیدنی لوله کشی نداشته باشی یک دغدغه تحت عنوان خرید آب داری و خب جایجایی بطری های سنگینم هست که به مرور ممکنه به بدن آسیب بزنه) ۲) از این نظر که آب تصفیه شده برای شستشو و حمام و سایر مصارفی که به آب تصفیه شده نیاز ندارن استفاده نمیشه خوبه و یک نوع صرفه جویی هست ۳) آسیب خیلی خیلی شدید و جبران ناپذیری به طبیعت میزنه چرا که تا حد زیادی تولید پلاستیک رو افزایش میده (فکر کن آب روزانه کل جمعیت کشور از طریق بطری های پلاستیکی تامین میشه) در عراق که هیچ اما در کشور های اروپایی حداقل بازیافت میشه اما خب خودِ فرآیند بازیافت بازهم آسیب زیادی میزنن به طبیعت