• ملکوت •

محصول پاکستان 😊 @malakuot

درویش امیر حیاتی و سید خلیل عالی نژاد • درویش امیر حیاتی از اساتید تنبور سید بوده، قطعه معروف <علی گویم - علی جویم> از کارهای درویش حیاتی است. @malakuot

شمایل نگاری از مولا علی ع و غلام قنبر که تبرزین در دست دارد. @malakuot

قال بعض العالمین والعارفین: في کل نغمة من نغمات الموسیقي سِرّ من اسرار الإلهیه لا یعرفها الّا الخواص الاولیاء هر نغمه کزو شیفته خاطر باشی سریست عیان و واقف سر باشی تو غافل و فریاد کنان این نغمات غافل باشی اگر نه حاضر باشی • ترجمه عبارت عربی: برخی عرفا گفته‌اند که در هر نغمه از نغمه‌های موسیقی، سِرّی از اسرار الهی مندرج است، اما این اسرار را جز خواص اولیاء کس نداند. @malakuot

قال بعضُ العرفاء: العارفُ لا يذكرُ سرَّهُ إلا شِفاهًا لأهله، فإنَّ الكتابَ يقعُ في يدِ أهله وغيرِ أهله. از عرفا نقل شده است که عارف اسرار را نمی‌نویسد، بلکه او راز دلِ خویش را فقط به طور شفاهی و رودررو برای اهل آن اسرار بازگو میکند؛ چرا که امکان دارد که مکتوب نوشته شده علاوه بر اهل آن، در دسترس نا اهل هم قرار بگیرد. • حاشیه نویسی شده در یک نسخه خطی. @malakuot

حمزه سیدالشهداء و علی مرتضی ، در جنگ بدر و کشتن حمزه عتبه را. • نگاره از نسخه ترکی یکی از تواریخ است @malakuot

شرحی بر این نقش خواهد آمد. ان‌شاءالله @malakuot

ساقیا پیمانهٔ سرشار هِی ای مُغَنّی ناخُنی بر تار هِی تا رَهائی یابم از زنجیر عقل مُطرب دیوانگان بردار هِی میکشد دلرا ز هر سو دلبری بر دلم دستی نزد دلدار هِی جان بلب آمد مریض عشق را شربتی زان لعل شِکَّربار هِی وه چه کرد این عشق با دلهای ما الحذر زین قُلزُمِ زخّار هِی نیست آگه در جهان جز مست عشق با تو دارم این سخن هشیار هِی تا بکی این خواب غفلت های های یکدمک بیدار شو بیدار هِی زاهدا تا کی کنی انکار عشق پند من بشنو مکن انکار هِی تا بکی از هر هوا سازی بتی محو شو در واحد قَهّار هِی شکر آن در گوشها کوشند فیض هان مکن اسرار را اظهار هِی • مولانا فیض کاشانی

سفر در هزار مکان به تو خانه می‌دهد، سپس چون غریبه‌ای تو را در سرزمین خودت رها می‌کند. • ابن‌بطوطه @malakuot

بسم الله الرحمن الرحیم هو الله حسبی الملک لله الواحد القهّار و یتلوه دیوان الغریب و هو ... • نقشی از دیوان خَصیبی / خُصیبی @malakuot

ای یار مخوان زاشعار اِلّا غزل حافظ اشعار بُوَد بیکار الا غزل حافظ در شعر بزرگان جمع کم یابی تو این هر دو لطف سخن و اسرار الا غزل حافظ استاد غزل سعدیست نزد همه کس لیکن دل را نکند بیدار الا غزل حافظ صوفیه بسی گفتند دُرهای نِکو سُفتند دل را نَکِشَد در کار الا غزل حافظ در شعر بزرگ روم اسرار بسی دَرج است شیرین نَبُوَد ای یار الا غزل حافظ آنها که تُهی‌دستند از گفتهٔ خود مستند کس را نکند هشیار الا غزل حافظ غَوّاصِ بِحارِ شعر تا دُر به کَفَش اُفتد نظمی که بود دُر بار الا غزل حافظ شعری که پسندیده است آنست که آن* دارد آن نیست به هر گفتار الا غزل حافظ ای فیض تتبع کن طرز غزلش چون نیست شعری که بود مختار الا غزل حافظ * این "آن" همه سخن است، آن در اینجا همان نکته لطیفه است. شمس تبریزی درباره رسالت حضرت رسالت پناهی ص گوید: اگر استنبولی را، "آن" باشد؛ واجب باشد بر مَکّی که متابعت او کند. یعنی حضرت احمد مختار دارای آن است که واجب آمده متابعت او، و عرب و عجم بودن او در رسالت او دخلی ندارد. و اگر فرضا حضرت خاتم در بلاد فارس مبعوث میگشت، کتاب او پارسی می‌بود و بر همین منوال است که لسان عرب را هیچ افضلیت بر عجمی نباشد، رسالت که ختم گشت اما اگر ولیی بر لسان ترک و هندو باشد، دخلی در ولایت او ندارد. این نیز بابی است مبسوط که در اندک مقالی نگنجد. فتأمل هذا الآنِ الكائن في هذه الشعر. • مولانا فیض کاشانی @malakuot

روح قلندر شاد سید خلیل عالی نژاد @malakuot