"612"🪐

مصطفی مستور

مى گويند خورشيد همه چيز را جان دوباره مى دهد! حالا ببينيد خورشيد را؛ انگار خودش هم مُرده، مگرنه؟ همه چيز مُرده؛ هر جارا نگاه كنى جز نعش نمى بينى فقط يك مشت آدم مانده‌اند و دورشان جز خاموشى هيچ نيست؛ اين است دنيا! فئودور داستايوفسكى

شب را نوشيده‌ام و بر اين شاخه هاى شكسته مى گريم مرا تنها گذار اى چشم تبدار سرگردان! مرا با رنج بودن تنها گذار... سهراب سيهرى

همونطور كه درخت در تنهايى درخت تره، به‌نظر من آدم در تنهايى آدم تره. عباس كيارستمى

«صمیمیت عمیق و واقعی تنها زمانی آغاز می‌شود که سکوت میان دو نفر به اندازه‌ی کلام قابل فهم پذیرفتنی و زیبا باشد..» آلبرکامو

گل زعفران ، گل زعفران تنها تو حال من را ميفهمى وزنبورهاى عسل ؛ هيچ كس مارا براى خودمان نميخواهد؛ من طاقت مى آورم اماگاهى پاهايم لج مى كنندو اسب هاى غمگين در سرم آرام نميگيرند و دست هايم مدام ميپرسند: «پس كِی،كى،كجا؟» من طاقت مى آورم اما گاهى از خود ميپرسم اگر نقابم را بردارم ، چند نفر در قاب عكس هايم باقى مى مانند؟ گل زعفران، گل زعفران مگر چندبار زندگى ميكنيم كه انقدر مردگى ميكشيم؟

شب را نوشيده ام وبر اين شاخه هاى شكسته مى گريم مرا تنها گذار اى چشم تبدار سرگردان! مرا با رنج بودن تنها گذار. سهراب سپهرى

متن از فروغ فرخزاد