Εκατομμυριούχος (ΚΛΕΙΔΩΘΗΚΕ)

«Παράξενο, ε; Θα ξοδέψεις δεκάδες χιλιάδες ευρώ για πτυχίο, θα ρισκάρεις τη μισή περιουσία σου σε ένα κακό γάμο, αλλά ένα πρόγραμμα των 50€ ξαφνικά σου φαίνεται… απάτη;» Πώς θα μπορούσε η επένδυση σε ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ να είναι «απάτη»; Αχ, ρε φίλε! Οι άνθρωποι δεν ανοιγοκλείνουν καν τα μάτια τους πριν ξοδέψουν μισό σπίτι για να σπουδάσουν ή παντρευτούν πρόωρα και χάσουν τη μισή περιουσία τους από ένα διαζύγιο. Όμως, όταν πρόκειται για βιβλία ή μαθήματα, αναβοσβήνουν όλα τα κόκκινα λαμπάκια και οι ήχοι προειδοποιητικών σειρήνων αρχίζουν να διαπερνούν το κεφάλι κάποιων για να τους σώσουν από το να τους εξαπατήσουν! Υπάρχουν κακοπροαίρετοι κερδοσκόποι εκεί έξω, που πουλάνε σκουπίδια για χρυσό; Ναι, υπάρχουν. Αλλά γι' αυτό υπάρχει κάτι που ονομάζεται «δέουσα επιμέλεια» και «κριτική σκέψη». Έχω παρατηρήσει μια νοοτροπία που διαπερνά τους περισσότερους ανθρώπους όσον αφορά την αυτοεκπαίδευσή τους. Δεν θέλουν να επενδύσουν σημαντικά χρήματα σε αυτό. Δεν πρόκειται για το πόσο κοστίζει ένα βιβλίο/μάθημα. Το αν η τιμή του είναι 500 ευρώ ή 50 ευρώ είναι άσχετο. Πρόκειται για το πόσο είσαι διατεθειμένος να στοιχηματίσεις στον εαυτό σου. Αν είχες απεριόριστα χρήματα, θα ήσουν ικανοποιημένος με ένα φθηνό, φθαρμένο μεταχειρισμένο αυτοκίνητο; Ή θα έδινες στον εαυτό σου το καλύτερο που θα μπορούσατε να βρείτε με τα χρήματά σας; Αυτό είναι αυτονόητο όταν πρόκειται για κάτι τόσο φανταχτερό όσο ένα αυτοκίνητο. Ωστόσο, όταν πρόκειται για κάτι τόσο άυλο όσο η γνώση, ξαφνικά γίνεται μια αμφισβητήσιμη πρακτική. Άκου, αν θέλεις να προχωρήσεις, πρέπει να δώσεις στον εαυτό σου το καλύτερο που μπορεί να βρει με τα χρήματά σου. Ωστόσο, οι περισσότεροι προτιμούν να συνεχίσουν να ζουν στην ίδια, βολεμένη πραγματικότητα, αντί να αναλαμβάνουν ένα μικρό ρίσκο στοιχηματίζοντας στον εαυτό τους. Ανασφάλεια. «Να επενδύσω X χρήματα; Κι αν αποτύχω; Κι αν είναι κακή απόφαση; Θεέ μου, δεν μπορώ να αντέξω την πίεση. Δεν είμαι αρκετά καλός! Δεν είμαι αρκετά καλός!» «Γιατί να το αγοράσω αυτό όταν μπορώ να το βρω δωρεάν στο YouTube;» Λοιπόν, σέβεσαι τόσο λίγο τον χρόνο σου, που προτιμάς να ψάχνεις για ώρες για να βρεις κάτι αντί να στο σερβίρουν στο πιάτο; Αυτή είναι η νοοτροπία ενός απένταρου. Δεν είναι περίεργο που δεν έχεις ξεφύγει ακόμα από τη μετριότητα. Σκέφτεσαι όπως όλοι οι άλλοι μέτριοι άνθρωποι. Οι μέτριοι άνθρωποι σπαταλούν τον χρόνο τους σε ανούσιες σκέψεις. Ακόμα και όταν προσπαθούν να κατευθύνουν τον χρόνο τους σε κάτι ωφέλιμο, δεν το κάνουν αποτελεσματικά (χαμηλή απόδοση επένδυσης). Όταν ένα μέτριο άτομο με βλέπει να έχω 10 φορές τα αποτελέσματά του, με το 1/10 της προσπάθειας απογοητεύεται. Βλέπει άλλους να πετυχαίνουν αποτελέσματα τόσο αβίαστα. Τα αποτελέσματα που λαχταρούν και για τα οποία εργάζονται σκληρά. Τότε αποφασίζει ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτόν και τα παρατάει. Για παράδειγμα, όταν αγοράζεις οποιοδήποτε βιβλίο ή μάθημα, είναι δυνατόν να βρεις τις ίδιες πληροφορίες αλλού; Ναι, είναι. Αλλά όλοι αγνοούν το πραγματικό πρόβλημα σε αυτό. Οι δωρεάν πληροφορίες συνοδεύονται από δωρεάν παραπληροφόρηση. Επέρχεται σύγχυση. Η αποδοτικότητα μειώνεται κατακόρυφα. Τα παρατάς. "Γιατί να το αγοράσω αυτό αν μπορώ να το αποκτήσω δωρεάν;" Επειδή ενέχει ΔΕΣΜΕΥΣΗ. Όλοι λένε μεγάλα λόγια, αλλά πόσοι λένε μεγάλα λόγια με τις πράξεις τους; "Θέλω να γίνω επιτυχημένος, να βγάλω περισσότερα χρήματα" Εντάξει, να πώς, αλλά κοστίζει κάτι. "ΤΙ; Τρελέ μου; Δεν το πληρώνω, αν ήσουν αληθινός θα μου το έδινες τσάμπα;" Αν σου το έδιναν, δεν θα το εκτιμούσες. Κοίτα όλα αυτά τα πλούσια παιδιά που κληρονόμησαν τον πλούτο τους. Τι έβγαλαν από αυτό; Οι ίδιες πληροφορίες που κοστίζουν 3000 ευρώ και θα σου αποφέρουν εκατομμύρια, δεν θα σου απέφεραν τίποτα αν δεν κόστιζαν τίποτα. Εκτός αν δεσμευτείς, με τους πόρους (πρώτα χρήματα, δεύτερον χρόνο), δεν θα πράξεις με την αφοσίωση που απαιτείται για να κάνεις τα πράγματα να συμβούν. Συνολικά, η εμπειρία μου μού έχει δείξει ότι το κύριο εμπόδιο για την επίτευξη πλούτου και επιτυχίας κάποιου είναι το δικό του αυτοπεριοριστικό πρότυπο σκέψης. Τι πιστεύεις?